روان خند/ اضطراب از اینکه چرا آرام نیستم! / شوخی با روانشناسی

رکنا:  مراجع: دکتر، من تصمیم گرفتم از امروز آدم آرامی باشم.

درمانگر: تصمیم خوبیه. برای شروع چه کاری انجام دادید؟

مراجع: اپلیکیشن مدیتیشن نصب کردم، ساعت هوشمند خریدم، کلاس یوگا ثبت نام کردم و یه دفتر مخصوص ثبت احساسات گرفتم.

درمانگر: خیلی خوب. حالا چه احساسی دارید؟

مراجع: وحشتناک!

درمانگر: چرا؟

مراجع: چون ساعت هوشمندم می گه سطح استرسم بالاست. اپلیکیشن هم می گه سه روزه نتونستم به آرامش عمیق برسم.

درمانگر: شاید بیش از حد به نتیجه تمرین ها توجه می کنید.

مراجع: یعنی نباید بررسی کنم؟

درمانگر: قرار نیست آرامش رو به یک مسابقه تبدیل کنید.

مراجع: ولی دکتر، دوستم فقط با ده دقیقه مدیتیشن به آرامش رسیده. من یک هفته است دارم تلاش می کنم.

درمانگر: قرار نیست همه آدم ها تجربه یکسانی داشته باشن.

مراجع: پس چرا من هنوز موقع مدیتیشن به قبض برق، قسط و حرف های مادرشوهرم فکر می کنم؟

درمانگر: افکار مختلف بخشی از تجربه طبیعی ذهن هستن. قرار نیست با زور متوقفشون کنید.

مراجع: یعنی هر فکری اومد، بذارم بیاد؟

درمانگر: بله، بدون اینکه مجبور باشید دنبالش برید.

مراجع: دکتر، این خیلی خطرناکه!

درمانگر: چرا؟

مراجع: اگه به ذهنم آزادی بدم، ممکنه بره سراغ خاطرات سال ۱۳۸۹! هنوز از اون مهمونی خانوادگی طلبکارم!

درمانگر: پس بهتره کم کم یاد بگیریم با افکارتون رابطه متفاوتی داشته باشید.

مراجع: حتما. فقط یه خواهش دارم.

درمانگر: بفرمایید.

مراجع: می شه یه برنامه بدید که ظرف یک هفته به آرامش کامل برسم؟

درمانگر: آرامش کامل هدف واقع بینانه ای نیست.

مراجع: پس لطفا حداقل تا آخر ماه به آرامش نسبی برسم. مهمون داریم!

نقطه پایان سر خط : بعضی ها آنقدر برای رسیدن به آرامش عجله دارند که اگر آرامش پشت در خانه شان هم باشد، از استرس دیر رسیدنش خوابشان نمی برد!