نیاز شدید به تایید دیگران از کجا می آید؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، یک تعریف، روزش را می سازد و یک پاسخ کوتاه، همه چیز را خراب می کند. هنوز نمی داند خودش از تصمیمش راضی است یا نه؛ اول باید بداند دیگران چه فکر می کنند. وقتی نظر اطرافیان به تنها معیار درست بودن انتخاب ها تبدیل شود، حتی تصمیم های معمولی نیز می توانند اضطراب آور و خسته کننده باشند.

تایید خواستن چه زمانی مشکل ساز می شود؟

همه ما برای یادگیری، همکاری و ساختن رابطه به بازخورد نیاز داریم. پرسیدن نظر یک دوست درباره تصمیمی مهم، نشانه ضعف نیست. مسئله زمانی پررنگ می شود که فرد بدون موافقت دیگران نتواند انتخاب کند، مخالفت را به معنای بی ارزش بودن خود بداند یا برای پذیرفته شدن، مرتب از نیازها و باورهایش بگذرد.

در این وضعیت، تایید بیرونی ممکن است آرامش بدهد، اما آرامش دوام کمی داشته باشد. فرد دوباره می پرسد، پیام را دوباره بررسی می کند یا به سراغ شخص دیگری می رود تا همان پاسخ را بشنود. توجه به این چرخه، از برچسب هایی مانند «وابسته» یا «ضعیف» مفیدتر است؛ چون نشان می دهد رفتار چه کاری برای فرد انجام می دهد.

آیا ریشه همه چیز در کودکی است؟

تجربه های اولیه می توانند تاثیرگذار باشند. برای مثال، اگر محبت و توجه بیشتر هنگام موفقیت دریافت شده باشد، ممکن است فرد ارزشمندی را با راضی کردن دیگران پیوند دهد. اما این فقط یکی از مسیرهای احتمالی است. خلق و خو، تجربه های مدرسه، روابط بعدی، شرایط اجتماعی و محیط کاری هم در شکل گیری چنین الگویی نقش دارند.

نباید از روی نیاز به تایید، درباره خانواده کسی حکم صادر کرد. دو نفر با تجربه های مشابه ممکن است واکنش های متفاوتی داشته باشند. حتی فردی که پیش تر استقلال خوبی داشته، ممکن است پس از جدایی، شکست شغلی یا ورود به محیطی پر از ارزیابی، مدتی بیشتر به نظر دیگران تکیه کند. زمینه و زمان، بخش مهمی از ماجرا هستند.

ترس از طرد شدن چگونه اثر می گذارد؟

وقتی مخالفت دیگران به معنای خطر از دست دادن رابطه تعبیر شود، فرد ممکن است تلاش کند همه را راضی نگه دارد. او شاید درخواست های نامناسب را بپذیرد یا نظر واقعی خود را تغییر دهد. هزینه این رفتار، گاهی پنهان می ماند: خستگی، دلخوری و احساس اینکه دیگران نسخه واقعی او را نمی شناسند.

پژوهش درباره اطمینان خواهی و اضطراب ارتباط این رفتار را با برخی نشانه های اضطرابی بررسی کرده است. این ارتباط، ثابت نمی کند هر فرد تاییدطلب دچار اختلال است یا اضطراب تنها علت رفتار اوست. برای فهم وضعیت یک شخص باید دید چه چیزی می ترسد اتفاق بیفتد و تایید گرفتن تا چه مدت نگرانی اش را آرام می کند.

شبکه های اجتماعی چه نقشی دارند؟

وقتی واکنش دیگران به شکل عدد، پسندیدن و نظر در دسترس قرار می گیرد، مقایسه کردن آسان تر می شود. برای فردی که از قبل به ارزیابی بیرونی حساس است، بررسی مکرر این واکنش ها ممکن است فرصتی برای آرام گرفتن یا نگرانی دوباره باشد. با این حال، نمی توان تمام مشکل را به تلفن همراه یا یک شبکه اجتماعی نسبت داد.

یک تمرین ساده، جدا کردن بازخورد مفید از داوری کلی درباره خود است. «این بخش کار نیاز به اصلاح دارد» درباره یک عملکرد است، نه ارزش تمام شخصیت. همچنین می توان پیش از پرسیدن نظر دیگران، برداشت خود را نوشت: چه چیزی برایم مهم است، چه گزینه هایی دارم و اگر کسی موافق نباشد، چه دلیلی برای انتخابم باقی می ماند؟

استقلال به معنای بی نیازی از دیگران نیست

هدف، بی اعتنایی به همه نظرها نیست. بازخورد قابل اعتماد می تواند جلوی اشتباه را بگیرد و رابطه سالم به توجه متقابل نیاز دارد. تفاوت در این است که فرد، نظر دیگران را یکی از اطلاعات تصمیم بداند، نه مجوز لازم برای داشتن احساس، خواسته یا انتخاب. این مهارت معمولا با تمرین در موقعیت های کوچک شکل می گیرد.

اگر نیاز به تایید، تصمیم گیری، روابط یا زندگی روزمره را مختل کرده است، کمک تخصصی می تواند مسیر تغییر را روشن کند. روانشناس ممکن است روی تحمل مخالفت، معیارهای شخصی و ترس های پشت رفتار کار کند. ارزشمندی پایدارتر، با حذف ارتباط ساخته نمی شود؛ با تجربه رابطه هایی رشد می کند که در آنها اختلاف نظر، احترام و حق انتخاب همزمان ممکن باشند.