رفیق آسمانی !

اولین دیدار، تواضع و فروتنی در رفتار و کردار و گفتارش برایم دوست داشتنی بود. 

نام و نشانش را در تیتراژ برنامه های سینمایی و تلویزیونی زیادی به عنوان کارشناس انتظامی دیده ایم.

سال ۱۳۸۲ بود،  من توفیق یافتم ستون پر خواننده امتداد تاریکی را با محوریت موضوعی خبرهای نرم اجتماعی در روزنامه خراسان و در شوک حوادث ایران با رفاقت و راهنمایی استاد عزیزم مسعود ابراهیمی که هم اکنون مدیرعامل رکنا در تهران عهده دارهستند راه بیندازیم.

سرهنگ عبدالله قاسمی که تخصص و دستی بر آتش فیلم و سینما داشت می گفت با ذوق و شوق نرم خبرهای اجتماعی ات را می خوانم و دنبال می کنم.

هر موقع هم تلفنی تماس داشتیم تشویقم می کرد بر نوشتن بیشتر و معتقد بودفرصت ها اندک هستند. 

سال ۱۳۸۷ سردار سرتیپ حاج بهرام نوروزی ، رئیس پلیس پیشگیری کشور بودند و ایشان هم به گزارش های اجتماعی رسانه ای بنده لطف و عنایت و  راهنمایی های خوبی داشتند.

من مدتی با آقا عبدالله قاسمی که ریاست اداره اجتماعی پلیس آگاهی کشور را عهده دارشده بودند همچنان تلفنی ارتباط داشتم. همیشه می گفت دوست دارم با ترکیب چند گزارش اجتماعی ات یک فیلم بسازیم. 

آقاعبدالله مهربان و دوست داشتنی بازنشسته شد و در شلوغی فراز و نشیب های زندگی از هم دور و بی خبر ماندیم . 

شنیدن پرواز آسمانی این سرباز امنیت و رفیق جان، ناگوار و غمی سنگین بر سینه ام نشانده است. 

همین چند ماه قبل بود تصمیم داشتم زنگ‌بزنم و سلامی عرض کنم. امروز و فردا کردم و حسرتی بر جان نشسته دارم.

روحش شاد / غلامرضا تدینی راد

اللهم صل علی محمد و آل محمد (ص)