انتظار برای واریز یارانه چگونه به فشار روانی خانوار گره می خورد؟
دکتر مریم سامانی - روانشناس بالینی و استاد دانشگاه
رکنا: برای خانواده ای که دخل و خرجش به سختی با هم جور می شود، انتظار یارانه فقط انتظار برای یک واریزی نیست؛ می تواند به تعویق افتادن خرید ضروری، نگرانی درباره قسط و بحث بر سر اولویت های خانه تبدیل شود. فشار روانی از خود مبلغ شروع می شود، اما اغلب با بی خبری از زمان پرداخت و نامطمئن بودن برنامه خانواده ادامه پیدا می کند.
وقتی بخش مهمی از بودجه خانوار صرف خوراک، اجاره، درمان و رفت وآمد می شود، حتی مبلغی محدود هم ممکن است در برنامه ریزی روزمره نقش داشته باشد. اگر زمان واریز روشن نباشد یا درآمد خانواده از پیش تعهد شده باشد، افراد ناچار می‌شوند میان هزینه هایی انتخاب کنند که همه ضروری به نظر می رسند. در چنین وضعی، نگرانی مالی می تواند از حساب و کتاب شخصی فراتر برود و بر خواب، تمرکز و رابطه اعضای خانواده اثر بگذارد.
فشار فقط از کمبود پول نمی‌آید
فشار مالی زمانی بیشتر می‌شود که فرد نتواند پیش بینی کند چه زمانی پول به دستش می رسد و آیا برای هزینه های اصلی کافی خواهد بود یا نه. خانواده ممکن است برای خرید مواد غذایی، پرداخت قبض یا تهیه دارو برنامه ای داشته باشد، اما نامشخص بودن واریز، امکان تصمیم گیری را محدود کند. این بلاتکلیفی، ذهن را در حالت محاسبه مداوم نگه می دارد: اگر امروز خرید کنم، برای آخر ماه چه می ماند؟ یا اگر پول دیر برسد، کدام پرداخت را عقب بیندازم؟
پژوهشی درباره کمک درآمدی دولتی در استرالیا نشان داد کاهش فشار مالی، بهبود سلامت روان را نیز در پی داشت؛ یعنی حمایت درآمدی می تواند از راه کم کردن نگرانی درباره پرداخت هزینه های ضروری، بر اضطراب و خلق اثر بگذارد.
نگرانی مالی چگونه وارد رابطه خانوادگی می شود؟
وقتی منابع محدودند، اختلاف درباره خرج کردن لزوما به معنای بی توجهی یا ناسازگاری نیست. ممکن است یک نفر پرداخت اجاره را در اولویت بگذارد و نفر دیگر خریدهای روزانه یا هزینه درمان را مهمتر بداند. اگر هر دو نفر نگران باشند اما درباره وضعیت مالی با هم حرف نزنند، سکوت، سرزنش یا پنهان کردن خریدها می تواند فشار را به رابطه منتقل کند.
کودکان نیز ممکن است تغییرات خانه را متوجه شوند؛ حتی اگر جزئیات مالی به آنها گفته نشود. حذف ناگهانی یک برنامه، تنش میان والدین یا شنیدن مکرر جمله هایی مثل «پول نداریم» می تواند احساس ناامنی ایجاد کند. این به معنای آن نیست که باید کودکان را درگیر نگرانی بزرگسالان کرد؛ توضیحی ساده و متناسب با سنشان بهتر است: این ماه باید هزینه ها را با دقت بیشتری مدیریت کنیم.
از انتظار منفعلانه به برنامه قابل پیش بینی
اگر زمان پرداخت روشن نیست، خانواده می تواند برای مخارج ضروری، یک برنامه حداقلی و قابل بازبینی داشته باشد: هزینه های قطعی را جدا کند، خریدهای قابل تعویق را مشخص کند و درباره اولویت ها پیش از بالا گرفتن تنش گفت وگو کند. ثبت هزینه ها روی کاغذ یا تلفن همراه نیز گاهی از چرخیدن مداوم اعداد در ذهن کم می کند. این کار جای افزایش درآمد یا حمایت اجتماعی را نمی‌گیرد، اما ممکن است بخشی از آشفتگی تصمیم گیری را کمتر کند.
انتظار برای یارانه زمانی به فشار روانی تبدیل می شود که با کمبود منابع، ابهام درباره زمان پرداخت و نگرانی از هزینه های ضروری همراه باشد. در این شرایط، توصیه به آرامش کافی نیست. اطلاع رسانی قابل اعتماد، حمایت مالی متناسب و امکان برنامه ریزی، بخش مهمی از کاهش فشار خانوار است.
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1259005-
اعتراضات فرانسه به دانمارک رسید + فیلم برخورد وحشتناک پلیس با مردم معترض، خبرنگاران و عکاسان برخورد
ارسال نظر