رابطه مستقیم بین سبک زندگی کم تحرک و دیابت نوع 2
رکنا: کم تحرکی می تواند تا 10 درصد از عوارض دیابت نوع 2 ازجمله سکته مغزی، بیماری های قلبی و کاهش بینایی را تشدید کند؛ متخصصان توصیه می کنند با افزایش فعالیت بدنی، خطرات مرتبط با این بیماری کاهش یابد.
به گزارش رکنا، پژوهشگران در نشریه تخصصی علوم ورزشی و سلامت عنوان کردند که بی تحرکی ممکن است مسئول تا ۱۰ درصد از عوارض دیابت نوع ۲ نظیر سکته مغزی، بیماری های قلبی، نارسایی قلب و کاهش بینایی باشد.
بی تحرکی و تشدید عوارض دیابت
«جین فتر»، محقق ارشد و متخصص علوم پزشکی از دانشگاه فدرال «ریو گرانده دو سول» برزیل، در بیانیه ای اظهار داشت که بسیاری از عوارض دیابت به غلط به عنوان پیامدهای گریزناپذیر این بیماری شناخته می شوند. وی اضافه کرد که یافته های این پژوهش نشان می دهد با افزایش فعالیت بدنی به شکلی چشمگیر در میان افراد مبتلا به دیابت می توان از بروز بسیاری از این عوارض پیشگیری کرد.
مطالعه ای جامع با داده های جهانی
این مطالعه، داده های مربوط به حدود ۲.۴ میلیون نفر را از ۲۷ پژوهش مرتبط به سلامت از سراسر جهان جمع آوری کرده است. پژوهشگران، سطح فعالیت بدنی افراد مبتلا به دیابت و انواع عوارض مرتبط با این بیماری را تحلیل و پیگیری کردند.
«عدم فعالیت بدنی» در این تحقیق به عنوان نداشتن فعالیتی برابر با حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط تا شدید در هفته تعریف شد. به گفته مرکز کنترل و پیشگیری بیماری های ایالات متحده (CDC)، نمونه هایی از ورزش متوسط شامل پیاده روی سریع، دوچرخه سواری آرام، یوگای فعال یا کارهای تعمیراتی منزل و باغ است. فعالیت های شدید نیز شامل دویدن، شنا در فواصل کوتاه، ورزش های هوازی و طناب زدن می شود.
آمار عوارض مرتبط با سبک زندگی غیرفعال
نتایج این تحقیق که توسط نشریه «مدیکال اکسپرس» منتشر شد، نشان می دهد عوارض ناشی از بی تحرکی در میان مبتلایان به دیابت شامل موارد زیر است:
- ۱۰.۲ درصد سکته مغزی
- ۹.۷ درصد رتینوپاتی دیابتی
- ۷.۳ درصد نارسایی قلبی
- تا ۷ درصد بیماری های قلبی
پژوهشگران همچنین اعلام کرده اند که زنان و افرادی با سطح تحصیلات پایین تر بیشتر در معرض این عوارض ناشی از کمبود فعالیت بدنی قرار دارند.
لزوم تقویت فعالیت بدنی در مبتلایان به دیابت
به گفته «فتر»، این پژوهش به اهمیت فعالیت بدنی به عنوان یکی از پایه های اصلی جلوگیری از عوارض دیابت تأکید دارد. وی بیان کرد که ترویج ورزش و تحرک در میان مبتلایان می تواند به کاهش بستری شدن در بیمارستان، افزایش کیفیت زندگی و کاهش هزینه های بهداشتی کمک کند.
با این حال، پژوهشگران هشدار دادند که نمی توان تمامی نقاط دنیا را با یک رویکرد یکسان مدیریت کرد. به عنوان مثال، در کشورهای پردرآمد، مردم اغلب در اوقات فراغت خود به ورزش می پردازند، اما در کشورهای با درآمد کمتر، فعالیت های فیزیکی معمولاً بخشی از کارهای روزمره افراد است.
لزوم تنظیم سیاست های محلی
«ناتان فتر»، محقق پسادکترا، در بیانیه ای تأکید کرد که ضرورت دارد سیاست ها با توجه به شرایط محلی تنظیم شوند. وی اظهار داشت این سیاست ها باید به طور شفاف به نابرابری های اجتماعی و جنسیتی توجه داشته باشند تا بتوانند به طور مؤثرتری عوارض ناشی از دیابت را کاهش دهند.
ارسال نظر