کالابرگ و آزمون اثبات نیازمندی/ چرا دریافت کمک معیشتی می تواند برای بعضی خانواده ها دشوار باشد؟ / تحلیل روانشناسی خبر ترند

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، برای بسیاری از خانوارها، دریافت حمایت معیشتی صرفاً یک فرایند اداری نیست. آنها باید درباره درآمد، شغل، دارایی، مسکن، خودرو و هزینه های درمانی اطلاعات ارائه کنند تا وضعیت اقتصادی شان بررسی شود.

این اطلاعات برای ارزیابی شرایط خانوار اهمیت دارد اما تجربه روانی این فرایند برای همه یکسان نیست. برخی افراد ممکن است آن را فرصتی برای اصلاح اطلاعات و دریافت حمایتی بدانند که به آن نیاز دارند. در مقابل، گروهی دیگر ممکن است هنگام شرح وضعیت مالی خود احساس شرم، نگرانی از قضاوت یا ترس از رد شدن درخواست را تجربه کنند.

در واقع، مسئله فقط پر کردن یک فرم نیست گاهی فرد احساس می کند باید دشواری های زندگی خود را به زبان اداری ترجمه کند و برای برخورداری از حمایت، آنها را به اثبات برساند.

شرم ناشی از فقر

در روانشناسی اجتماعی، انگ اجتماعی به تجربه ای اشاره دارد که در آن فرد تصور می کند به دلیل یک ویژگی یا موقعیت، از سوی دیگران با قضاوت منفی روبرو خواهد شد. فقر و ناتوانی اقتصادی نیز در برخی موقعیت ها می تواند با چنین تجربه ای همراه شود.

افرادی که در محیط اجتماعی با قضاوت درباره وضعیت مالی روبرو هستند، ممکن است کمک خواستن را نشانه شکست شخصی تلقی کنند؛ در حالی که دشواری اقتصادی همیشه حاصل تصمیم های فردی نیست و می تواند تحت تأثیر شرایط بازار کار، بیماری، هزینه های درمان، تورم و عوامل ساختاری قرار داشته باشد.

پژوهش های مرتبط با انگ فقر نشان می دهند که احساس شرم و ترس از قضاوت می تواند افراد را از پیگیری برخی حمایت های اجتماعی بازدارد بنابراین طراحی یک نظام حمایتی باید علاوه بر شناسایی دقیق نیازمندان، به شأن و تجربه روانی متقاضیان نیز توجه کند.

بار اداری مانعی که از کمبود سنگین تر می شود

مفهوم "بار اداری" در مطالعات سیاست گذاری عمومی به هزینه هایی اشاره دارد که شهروند برای دسترسی به یک خدمت یا مزیت دولتی متحمل می شود. این هزینه ها فقط مالی نیستند یادگیری مراحل ثبت نام، پیدا کردن اطلاعات، ورود به سامانه، تکمیل فرم ها، پیگیری درخواست و تحمل فشار روانی نیز بخشی از آن هستند.

وقتی یک خانواده برای دریافت حمایت باید چند مرحله را طی کند، ممکن است با محدودیت سواد دیجیتال، اختلال اینترنت، نداشتن دسترسی مناسب به تلفن همراه یا ناآشنایی با سامانه مواجه شود. در این شرایط، حتی خانوار واجد شرایط نیز ممکن است از فرایند جا بماند.

از این منظر، ثبت نکردن فرم لزوماً به معنای بی نیازی نیست. ممکن است فرد به دلیل ناآگاهی، پیچیدگی مراحل یا دشواری دسترسی نتوانسته باشد درخواست خود را ثبت کند.

چرا گروه روانشناسی رکنا به این خبر می پردازد؟

حمایت اجتماعی فقط زمانی به هدف خود می رسد که افراد واجد شرایط بتوانند بدون تحقیر، سردرگمی و فشار غیرضروری به آن دسترسی پیدا کنند. اگر فرایند دریافت کمک به تجربه ای فرساینده تبدیل شود، ممکن است بخشی از نیازمندان از پیگیری حق خود منصرف شوند.

نکته مهم این است که نظام حمایتی نباید ناخواسته میان توانایی تکمیل فرم و میزان نیازمندی ارتباط برقرار کند. این دو موضوع یکسان نیستند.

پیام گروه روانشناسی رکنا به مسئولان

فرایند خوداظهاری باید ساده، شفاف و محرمانه باشد. لازم است اطلاعات مورد نیاز به زبان قابل فهم توضیح داده شود، مسیر ثبت درخواست برای افراد کم برخوردار از امکانات دیجیتال نیز فراهم باشد و امکان اصلاح خطا یا اعتراض به نتیجه بررسی وجود داشته باشد.

همچنین باید روشن شود اطلاعات اقتصادی خانوار چگونه ارزیابی و نگهداری می شود و چه سازوکاری برای حفاظت از حریم خصوصی متقاضیان وجود دارد. حمایت اجتماعی نباید به تجربه ای همراه با شرمساری تبدیل شود.

راهکار برای خانواده ها

سرپرستان خانوار بهتر است اطلاعات را با دقت و مطابق واقعیت ثبت کنند، رسید و کد رهگیری درخواست را نگه دارند و نتیجه را از مسیرهای رسمی پیگیری کنند. در صورت دشواری در تکمیل فرم، می توانند از افراد مورد اعتماد یا مراکز راهنمایی رسمی کمک بگیرند. همچنین نباید اطلاعات هویتی یا بانکی خود را در اختیار لینک ها و پیام های ناشناس قرار دهند.

تلنگر روانشناختی

نیازمند بودن، از ارزش و کرامت انسان کم نمی کند. نظام حمایتی موفق فقط به خانواده کمک مالی نمی کند کاری می کند که خانواده برای دریافت کمک، احساس کوچک شدن نداشته باشد.