شب بخیر! گاهی یک روشنایی کوچک برای ادامه دادن کافی است

رکنا: شمع کوچک تمام اتاق را روشن نمی کند. گوشه ای از دیوار را گرم می کند، سایه ای روی میز می اندازد و نوری می دهد که باید نزدیکش بنشینی تا بهتر ببینی. شاید مهربانی با خود هم همین طور باشد؛ قرار نیست یک شبه همه مشکلات را حل کند، اما می تواند گوشه ای از شب را روشن تر کند.

شاید امروز نتوانستی آن طور که دوست داشتی پیش بروی. شاید برنامه ها تغییر کردند یا انرژی ات کمتر از چیزی بود که انتظار داشتی. در چنین روزی، به جای اینکه از خودت بخواهی ناگهان همه چیز را درست کنی، می توانی یک کار کوچک انجام دهی: آب بنوشی، لباس راحت بپوشی، چراغ را کم کنی یا چند دقیقه در سکوت بنشینی. این ها کارهای کوچکی هستند، اما بدن و ذهنت ممکن است به همین توجه های ساده نیاز داشته باشند.

لازم نیست شب را با مقایسه خودت با نسخه ای بی نقص از خودت بگذرانی. آن نسخه احتمالا خسته نمی شود، اشتباه نمی کند و هیچ وقت نیاز به کمک ندارد؛ اما تو انسانی و نیازهای انسانی داری. مراقبت از خود به معنای کنار گذاشتن مسئولیت ها نیست؛ گاهی یعنی ادامه دادن را به بعد از یک استراحت کوتاه موکول کنی.

تصور کن شمعی کنار پنجره روشن است و باد آرام بیرون می وزد. نورش کم است، اما خاموش نشده. شاید امید تو هم امشب همین قدر کوچک باشد. برای ارزشمند بودن، لازم نیست پرنور باشد.

شب بخیر! گاهی یک روشنایی کوچک هم برای پیدا کردن قدم بعدی کافی است.