دبیر سرویس اجتماعی خبرگزاری رکنا
وقتی شهروندان یاد نگیرند چگونه اختلاف نظرها را با گفتگو حل کنند، خشونت و نزاع جای تفاهم را میگیرد و جامعه در چرخه بی اعتمادی و شکست های مکرر گرفتار میشود. بدون آموزش گفت و گو، امنیت و توسعه پایدار به رویا تبدیل میشود.
رکنا، اتفاق های تلخ مانند قتل ملیکا و موارد مشابه آن نشان داد که قصور نهادهای مسئول حمل و نقل و امنیت شهری سهم قابل تاملی در وقوع این حوادث داشته است. بررسیها نشان میدهد شهرداری، سازمان تاکسیرانی، شرکتهای اتوبوسرانی، شرکت بهرهبرداری مترو، وزارت راه و شهرسازی و پلیس، هر یک به دلیل نبود مسیرهای ایمن، کمبود ناوگان، ساعات محدود سرویس دهی و عدم نظارت کافی، مسئولیتی در ایجاد شرایطی دارند که شهروندان مجبور به استفاده از خودروهای عبوری و پرخطر میشوند. نبود امکانات ایمن مسیر و حمل و نقل عمومی، زمینه وقوع چنین فجایعی را فراهم کرده است.
گرد و غبار و پسماند کارخانجات آهک، دولومیت و سیمان در روستاهای بخش مرکزی و خرقان زرندیه، طبیعت و سلامت مردم را تهدید میکند؛ کارشناسان هشدار میدهند اگر مسئولان وارد عمل نشوند، نابودی کامل محیطزیست غیرقابلجبران خواهد بود.
رکنا، هر روز درصد تازه ای از افت ذخایر سدها اعلام میشود و وضعیت «قرمز» تکرار می شود، اما هیچ بسته اجرایی شفاف و زمان بندیشده ای برای مهار بحران روی میز دولت دیده نمی شود. وقتی تنها ۳۹ درصد سدهای کشور پر است، تکرار آمار بدون اقدام، بیش از آنکه مدیریت بحران باشد، مدیریت افکار عمومی با عددهاست.
بازارچه جنت بعد از آتشسوزی گسترده همچنان در آوار سردرگمی کسبه فرو رفته است. مالباختگان میگویند تاخیر شرکتهای بیمه در پرداخت خسارت، معیشت و کسبوکار آنها را تهدید میکند و خواستار اقدام فوری و شفاف مسئولان برای جبران زیانها هستند.
رکنا، اگر بیش از ۶۵ درصد بودجه عمومی صرف حقوق و هزینههای معیشتی میشود، بهطور طبیعی کمتر از ۳۵ درصد برای همه امور دیگر باقی میماند؛ از امنیت و بهداشت و آموزش گرفته تا پروژههای عمرانی و زیرساختی. اما واقعیت تلختر این است که از همین کمتر از ۳۵ درصد نیز بخش قابل توجهی دوباره صرف هزینههای جاری دستگاهها میشود و سهم بودجههای عمرانی و سرمایهگذاری واقعی معمولاً به حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل بودجه عمومی میرسد؛ آن هم در بهترین حالت و نه لزوماً در مرحله تحقق.
رکنا، سدهای کشور تنها ۳۷ درصد پر هستند و حجم آب مخازن با کاهش ۱۳ درصدی نسبت به سال گذشته، به ۲۲.۱۷ میلیارد متر مکعب رسیده است. زمینهای ترکخورده، رودخانههای خشک و نارضایتی کشاورزان، تصویر هولناک کمآبی را در سراسر کشور نشان میدهد؛ هشدار کارشناسان و ضعف هماهنگی بین وزارت نیرو، کشاورزی، صمت و سازمان محیط زیست، کشور را در آستانه بحران قرار داده است.
مصرف روزانه آب در پایتخت به ۲ میلیون و ۷۵۰ هزار مترمکعب، معادل ۲ میلیارد و ۷۵۰ میلیون لیتر رسیده؛ رقمی که در شرایط شش سال خشکسالی پیاپی و افت شدید ذخایر سدهایی مانند سد لتیان و سد کرج، زنگ خطر افزایش پیک مصرف در روزهای پایانی سال و همزمانی خانهتکانی با ماه رمضان را به صدا درآورده است.
رکنا، سه قلم خوراکی بیهیچ تجملی، ۴۰۰ هزار تومان؛ معادل نزدیک به ۴ درصد حداقل دستمزد یک کارگر در سال ۱۴۰۴. در حالی که تورم سالانه به روایت بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به ۴۴.۲ درصد و بر اساس اعلام مرکز آمار ایران به ۴۴.۶ درصد رسیده و تورم خوراکیها تا مرز ۸۹.۹ درصد جهش کرده است، این فاکتور کوچک تصویری بزرگ از سقوط مداوم قدرت خرید و فشاری است که سفره خانوارهای کمدرآمد را هر روز کوچکتر میکند.
پروفسور مهدی زارع، استاد زمینشناسی، در گفتوگو با رکنا هشدار داد که زلزلههای متوالی و خوشهای در عسلویه طی یک سال گذشته، بهویژه زمینلرزه اخیر با بزرگی ۵.۴، نشاندهنده افزایش خطر لرزهای در منطقه است. او با اشاره به پیشینه تاریخی زمینلرزهها و فعالیتهای گسترده صنعتی در پهنه پارس جنوبی، تأکید کرد که این ترکیب عوامل طبیعی و انسانی، تجربه لرزش شدید زمین و تهدید جدی برای ساکنان و زیرساختهای انرژی عظیم منطقه را رقم زده است.