خورش آلو اسفناج و سلامت روان/ چرا نباید اسفناج را بمب آهن بدانیم؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، رنگ سبز خورش، به تنهایی نشانه تقویت مغز نیست. نسخه علمی از مواد غذایی معمول استفاده می کند و ادعا را متناسب نگه می دارد. آلو برای طعم و فیبر است و اسفناج لازم نیست در روغن تیره شود تا خورش خوش طعم باشد.

خورش آلو اسفناج و سلامت روان

مواد لازم برای چهار نفر

اسفناج پاک شده، ۸۰۰ گرم؛ گوشت کم چرب، ۳۰۰ گرم؛ آلو خشک بدون شکر افزوده، ۸ تا ۱۲ عدد متناسب با اندازه؛ پیاز، یک عدد؛ روغن مایع، دو قاشق غذاخوری؛ زردچوبه، فلفل و مقدار کم نمک. در صورت تمایل، آب لیمو در پایان و متناسب با ترشی آلو اضافه شود.

روش پخت پیشنهادی

پیاز و گوشت را با یک قاشق روغن کوتاه تفت دهید، ادویه و آب اضافه کنید و بپزید. اسفناج را بشویید، خرد کنید و در تابه با روغن باقی مانده و رطوبت خودش فقط تا کم شدن حجم بپزید. لازم نیست خشک و قهوه ای شود.

اسفناج را وقتی گوشت نزدیک به پخت است، به خورش اضافه کنید. آلوهای شسته شده را در بخش پایانی بریزید تا نرم شوند، نه کاملا متلاشی. با حرارت آرام جا بیندازید و چاشنی را تنظیم کنید. افزودن شکر برای متعادل کردن ترشی، الزامی نیست؛ ابتدا از طعم طبیعی آلو استفاده کنید.

نکته علمی

فولات در فرایندهای سلولی اهمیت دارد؛ اما حضور آن در غذا، اثر ضدافسردگی قطعی ایجاد نمی کند. پخت طولانی و آب دورریختنی می تواند بعضی ویتامین های محلول در آب را کاهش دهد. در خورش، بخش مایع هم مصرف می شود، ولی مقدار نهایی بدون اندازه گیری مشخص نیست.

آلو خشک، قند طبیعی متراکم تری نسبت به حجم مشابه میوه تازه دارد؛ طبیعی بودن، به معنای مصرف نامحدود نیست. برای کنترل کربوهیدرات، آلو و برنج کنار غذا را با هم در نظر بگیرید. آهن اسفناج، به دلیل ویژگی های جذب، جای مکمل تجویزشده یا ارزیابی کم خونی را نمی گیرد. کنار خورش، برنج متناسب و سبزی متنوع کافی است.