کمبود این ویتامین می تواند خودش را شبیه افسردگی نشان دهد؟

ب ۱۲ چه وظیفه ای دارد؟

دفتر مکمل های غذایی آمریکا توضیح می دهد که ب۱۲ برای سلامت سلول های عصبی، تشکیل گلبول های قرمز و ساخت ماده ژنتیکی اهمیت دارد. کمبود آن می تواند با خستگی، ضعف و مشکلات عصبی همراه شود. بنابراین این ویتامین فقط موضوع انرژی یا خلق نیست. نشانه هایی مانند گزگز و بی حسی هم ممکن است در بررسی اهمیت پیدا کنند و نباید نادیده گرفته شوند.

با این حال، وجود این نقش ها به معنای بهتر شدن مغز با دریافت بیشتر در همه افراد نیست. تامین نیاز و اصلاح کمبود، با مصرف مکمل برای افزایش هوش یا شادی فرق دارد. کسی که کمبود ندارد، لزوما از مقدار بیشتر سود نمی برد. تبلیغ «ویتامین ضدافسردگی» می تواند این تفاوت را پنهان کند و ارزیابی لازم را به خرید یک محصول تقلیل دهد.

چرا ممکن است شبیه مشکل روانی دیده شود؟

راهنمای موسسه NICE درباره کمبود ب۱۲ به همراهی احتمالی آن با نشانه های افسردگی، اضطراب یا روان پریشی اشاره می کند. این راهنما همچنین تاکید دارد که نشانه ها اختصاصی نیستند و کمبود را نباید فقط به دلیل نبود کم خونی رد کرد. یعنی نتیجه یک بررسی محدود، همیشه تمام مسئله را توضیح نمی دهد.

اگر خستگی و افت تمرکز وجود دارد، پزشک با توجه به مجموعه نشانه ها تصمیم می گیرد چه بررسی ای لازم است. تشخیص افسردگی و بررسی علت جسمی هم لزوما جای یکدیگر را نمی گیرند؛ ممکن است بیش از یک مشکل هم زمان وجود داشته باشد. پیدا شدن کمبود، دلیل کافی برای کنار گذاشتن تمام مراقبت های روانی نیست. هر بخش باید با توجه به وضعیت واقعی فرد پیگیری شود.

چه کسانی به بررسی بیشتری نیاز دارند؟

مصرف ناکافی منابع ب۱۲، مشکل جذب، بعضی جراحی های دستگاه گوارش و برخی داروها می توانند در کمبود نقش داشته باشند. افراد دارای رژیم کاملا گیاهی باید به منبع معتبر ب۱۲ توجه کنند؛ غذاهای گیاهی معمولی منبع قابل اتکایی برای تامین آن نیستند. محصولات غنی شده یا مکمل مناسب ممکن است لازم باشند. این تصمیم بهتر است بر اساس برنامه غذایی و شرایط فرد گرفته شود، نه فقط احساس خستگی.

مصرف بعضی داروها، از جمله متفورمین، نیز در ارزیابی اهمیت دارد. اما فرد نباید دارو را به دلیل خواندن این مطلب قطع کند. راه درست، اطلاع دادن به پزشک و بررسی نیاز به آزمایش یا مکمل است. همچنین اگر مشکل جذب وجود داشته باشد، صرف اضافه کردن غذای حیوانی ممکن است کافی نباشد. علت کمبود تعیین می کند چه روش درمانی مناسب تر است.

از خوددرمانی تا تشخیص فاصله بگذاریم

اگر احتمال کمبود مطرح است، درباره مکمل هایی که از قبل مصرف کرده اید به پزشک اطلاع دهید؛ این اطلاعات برای تفسیر آزمایش اهمیت دارد. نوع، مقدار و روش جایگزینی ب۱۲ باید با علت و شدت مشکل هماهنگ شود. برای بعضی افراد مکمل خوراکی مناسب است و برخی به روش دیگری نیاز دارند. دستور ثابت در یک گزارش عمومی نمی تواند جای تصمیم درمانی فردی را بگیرد.

در صورت گزگز، اختلال تعادل یا تغییر شناختی تازه، بررسی را عقب نیندازید. این نشانه ها لزوما ناشی از ب۱۲ نیستند، اما نیاز به توجه دارند. نسبت دادن همه چیز به استرس ممکن است علت جسمی را پنهان کند. از سوی دیگر، نسبت دادن تمام ناراحتی روانی به ویتامین نیز می تواند درمان لازم را به تاخیر بیندازد. مسیر مناسب، بررسی هم زمان احتمال های مرتبط است.

غذا بخشی از پیشگیری و مراقبت است

ماهی، گوشت، تخم مرغ و لبنیات از منابع غذایی ب۱۲ هستند و محصولات غنی شده هم می توانند نقش داشته باشند. انتخاب باید با رژیم و سلامت فرد سازگار باشد. اگر کمبود تایید شد، درمان را طبق توصیه دنبال کنید و تغییر نشانه ها را گزارش دهید. هدف، اصلاح یک مشکل مشخص است؛ نه وعده درمان همه افسردگی ها با یک ویتامین.