گرانی گوشت و نگرانی از تامین غذا/ ناامنی غذایی چگونه سلامت روان خانواده ها را فرسوده می کند؟/ تحلیل روانشناسی خبر ترند

ناامنی غذایی فقط گرسنگی نیست

در ادبیات سلامت عمومی، ناامنی غذایی به وضعیتی گفته می شود که فرد یا خانواده اطمینان کافی از دسترسی پایدار به غذای مناسب و کافی ندارد. این وضعیت لزوما به معنای گرسنگی آشکار نیست. گاهی خانواده هنوز غذا تهیه می کند، اما برای حفظ هزینه ها از تنوع غذایی می کاهد، مصرف بعضی گروه های غذایی را محدود می کند یا کیفیت مواد غذایی را پایین می آورد.

از منظر روانشناختی، همین بی اطمینانی مداوم اهمیت دارد. فرد نمی داند ماه آینده نیز می تواند نیازهای غذایی خانواده را با همین کیفیت تامین کند یا نه. ذهن در چنین وضعیتی بخشی از انرژی خود را صرف پیش بینی تهدید و محاسبه مداوم هزینه ها می کند. این اشتغال ذهنی می تواند تمرکز، خواب، تحمل ناکامی و کیفیت ارتباطات خانوادگی را تحت تاثیر قرار دهد.

وقتی والدین فشار اقتصادی را به احساس شکست شخصی تبدیل می کنند

یکی از پیامدهای کمتر دیده شده فشار معیشتی، تبدیل محدودیت اقتصادی به احساس ناکافی بودن است. پدر یا مادری که نمی تواند خوراک مورد نظر فرزندش را تهیه کند، ممکن است مسئله را صرفا یک مشکل اقتصادی نبیند و آن را نشانه شکست در نقش والدگری خود تلقی کند.

این برداشت همیشه آگاهانه نیست. گاهی والد از بیان نگرانی خودداری می کند، اما تحریک پذیری، سکوت، خستگی یا حساسیت بیشتری در روابط خانوادگی نشان می دهد. در مقابل، فرزندان نیز ممکن است تغییرات سبد غذایی یا نگرانی های مکرر والدین را مشاهده کنند و بدون آنکه توضیح روشنی دریافت کنند، احساس ناامنی کنند.

فشار اقتصادی چگونه به چرخه اضطراب تبدیل می شود؟

در نظریه استرس و مقابله لازاروس و فولکمن، فشار روانی فقط به خود رویداد وابسته نیست؛ ارزیابی فرد از میزان تهدید و منابعی که برای مقابله در اختیار دارد نیز اهمیت دارد. وقتی هزینه های ضروری از منابع مالی خانواده فراتر می رود، فاصله میان نیازها و امکانات می تواند احساس درماندگی ایجاد کند.

اگر این وضعیت طولانی شود و فرد راه موثری برای تغییر آن نبیند، نگرانی از یک واکنش مقطعی فراتر می رود و به بخشی از تجربه روزمره تبدیل می شود. البته نباید هر فردی را که با گرانی مواجه است، مبتلا به اختلال اضطرابی دانست. مسئله، افزایش فشار روانی و کاهش احساس کنترل در شرایط نااطمینانی اقتصادی است.

چرا گروه روانشناسی رکنا به این خبر می پردازد؟

قیمت مواد غذایی فقط یک شاخص اقتصادی نیست بطور مستقیم با احساس امنیت خانواده، سلامت کودکان و کیفیت زندگی روزمره ارتباط دارد. نادیده گرفتن آثار روانی فشار معیشتی باعث می شود بخشی از هزینه های اجتماعی گرانی دیده نشود.

پیام گروه روانشناسی رکنا به مسئولان

سیاست های حمایت از معیشت باید علاوه بر شاخص های اقتصادی، پیامدهای روانی ناامنی غذایی را نیز در نظر بگیرند. حمایت هدفمند از خانواده های کم درآمد، دسترسی پایدار به مواد غذایی ضروری و شفافیت در اطلاع رسانی درباره قیمت ها می تواند بخشی از بی اطمینانی روزمره را کاهش دهد. البته از زمانی که کالابرگ به شهروندان داده شده است طبق آمار به دست آمده خرید گوشت و مرغ با این کلابرگ ها در اولویت اول بوده که نشان دهنده موثر بودن این کلابرگ ها برای اقشار کم درآمده بوده است.

راهکار برای خانواده ها

در خانواده بهتر است نگرانی های مالی به شکل متناسب با سن فرزندان توضیح داده شود نه با پنهانکاری کامل و نه با انتقال تمام اضطراب بزرگسالان به کودکان. برنامه ریزی واقع بینانه برای خرید، پرهیز از سرزنش یکدیگر و حفظ وعده های غذایی خانوادگی تا حد امکان، به حفظ احساس ثبات کمک می کند.

تلنگر روانشناختی

وقتی خانواده برای تامین غذای روزانه نگران است، مسئله فقط خالی شدن سبد خرید نیست بخشی از احساس امنیت روانی آن خانواده نیز در معرض فشار قرار گرفته است.