اقدام بی‌ سابقه ناسا؛ روشن کردن آتش در ماه برای افزایش ایمنی فضانوردان

به گزارش رکنا، این پروژه که با نام «اشتعال‌پذیری ماه ۲» (FM2) شناخته می‌شود، با هدف افزایش ایمنی مأموریت‌های فضایی آینده، به‌ویژه سفرهای سرنشین‌دار به ماه و مریخ، طراحی شده است.

در نگاه اول، روشن کردن آتش در ماه اقدامی عجیب و حتی خطرناک به نظر می‌رسد، اما دانشمندان معتقدند شناخت نحوه گسترش شعله‌ها در محیط‌های کم‌گرانش برای حفاظت از جان فضانوردان ضروری است. آتش‌سوزی در فضا می‌تواند یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای فضاپیماها و پایگاه‌های فضایی باشد و رفتار آن با آنچه روی زمین مشاهده می‌کنیم تفاوت‌های اساسی دارد.

روی زمین، نیروی گرانش باعث می‌شود هوای گرم به سمت بالا حرکت کند و شعله‌ها شکل کشیده و نوک‌تیز پیدا کنند. اما در محیط‌های کم‌گرانش مانند ماه یا ایستگاه فضایی، جریان هوا به شکل متفاوتی عمل می‌کند و شعله‌ها می‌توانند ظاهری کروی پیدا کنند. این وضعیت ممکن است خطرات جدیدی ایجاد کند، زیرا ذرات مشتعل و گوی‌های کوچک آتش می‌توانند در محیط شناور شوند و احتمال گسترش حریق را افزایش دهند.

با این حال، ناسا قصد ندارد آتشی آزاد روی سطح ماه روشن کند. این آزمایش درون یک محفظه استوانه‌ای کاملاً مهر و موم‌شده و خودکار انجام خواهد شد. در این محفظه نمونه‌هایی از مواد مختلف از جمله پنبه، فایبرگلاس و میله‌های اکریلیک قرار می‌گیرند تا دانشمندان بتوانند نحوه اشتعال و سوختن آن‌ها را در شرایط ماه بررسی کنند.

این سامانه به حسگرهای اندازه‌گیری اکسیژن، تجهیزات ثبت تابش الکترومغناطیسی و دوربین‌های پیشرفته مجهز خواهد بود تا کوچک‌ترین تغییرات در رفتار شعله‌ها به‌طور دقیق ثبت و تحلیل شود. پژوهشگران امیدوارند داده‌های به‌دست‌آمده بتواند به طراحی مواد ایمن‌تر برای ساخت فضاپیماها، پایگاه‌های فضایی و تجهیزات مورد استفاده در مأموریت‌های آینده کمک کند.

به گفته «امیلی جانسون»، مدیر این پروژه، برخی مواد هنگام سوختن به قطرات کوچکی تبدیل می‌شوند که در محیط کم‌گرانش می‌توانند به گوی‌های آتش شناور بدل شوند. بررسی این پدیده‌ها نقش مهمی در کاهش خطرات احتمالی برای فضانوردان خواهد داشت.

دانشمندان ناسا معتقدند انجام آزمایش مستقیم در محیط واقعی ماه بهترین راه برای شناخت رفتار آتش در این شرایط منحصربه‌فرد است. نتایج این پژوهش می‌تواند شکاف‌های مهم موجود در دانش ایمنی آتش‌سوزی فضایی را پر کند و استانداردهای جدیدی برای انتخاب و استفاده از مواد در مأموریت‌های آینده ارائه دهد.

بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، این مأموریت ممکن است تا پایان سال جاری میلادی به ماه ارسال شود و فصل تازه‌ای از تحقیقات ایمنی فضایی را رقم بزند؛ تحقیقاتی که می‌تواند در آینده از وقوع حوادث خطرناک در سفرهای طولانی‌مدت فضایی جلوگیری کند.