آش دوغ و راز سلامت روده و مغز/ چرا هر غذای تخمیری، پروبیوتیک نیست؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، نام دوغ ممکن است ذهن را به سلامت روده ببرد، ولی آنچه در قابلمه می جوشد باید جدا بررسی شود. نمک دوغ و مقدار برنج هم مهم اند. نسخه پیشنهادی، لبنیات پاستوریزه و کم نمک دارد و ارزش غذا را به زنده بودن میکروب ها وابسته نمی کند.

آش دوغ و راز سلامت روده و مغز

مواد لازم برای چهار نفر

ماست ساده پاستوریزه کم نمک، ۷۵۰ گرم؛ آب، حدود یک لیتر برای رقیق کردن؛ نخود پخته، یک و نیم پیمانه؛ برنج، یک سوم پیمانه؛ سبزی مناسب آش دوغ شامل گشنیز، تره و شوید، مجموعا ۳۰۰ گرم؛ تخم مرغ، یک عدد؛ سیر، یک تا دو حبه در صورت تمایل؛ مقدار کم نمک در صورت نیاز. این نسخه به روغن اضافه نیاز ندارد.

روش پخت پیشنهادی

ماست، آب، تخم مرغ و برنج شسته را در قابلمه سرد مخلوط کنید. روی حرارت ملایم قرار دهید و مرتب هم بزنید تا به جوش آرام برسد و مخلوط یکنواخت بماند. سپس سبزی، سیر و نخود پخته را اضافه کنید و آرام بپزید تا برنج و سبزی نرم و تخم مرغ کاملا پخته شود.

غلظت را با آب تنظیم کنید. چون شوری لبنیات متفاوت است، نمک را در پایان بچشید. اگر دوغ آماده جایگزین می شود، نوع بدون گاز، پاستوریزه و کم نمک مناسب تر است و مقدار آب تغییر می کند. لبنیات غیرپاستوریزه برای حفظ احتمالی میکروب ها انتخاب مناسبی نیست؛ ایمنی در اولویت است.

علم روده و مغز

بیانیه علمی غذاهای تخمیری تاکید می کند تخمیری بودن، معادل پروبیوتیک بودن نیست. برای ادعای پروبیوتیک، نوع میکروب، مقدار و فایده مشخص اهمیت دارند. حرارت آش نیز مانع فرض زنده بودن کشت ها می شود؛ بنابراین نتیجه مطالعات یک محصول را نمی توان به این غذا نسبت داد.

ماست همچنان پروتئین و کلسیم دارد و نخود، فیبر اضافه می کند. ارتباط روده و مغز واقعی اما پیچیده است؛ این آش، درمان اختلال خلقی نیست. برای فرد دارای عدم تحمل لاکتوز، میزان تحمل و انتخاب محصول اهمیت دارد. اگر آش، وعده اصلی است، اندازه آن را با نیاز و سایر غذاهای روز هماهنگ کنید.