آیا واقعا می توان ذهن دیگران را از روی چشم ها و حرکات بدن خواند؟ باورهایی که روانشناسی علمی تایید نمی کند

به گزارش گروه روانشناسی  رکنا،  چگونه از روی رفتار دیگران فکرشان را بخوانید؟ از جمله موارد مطرح شده: نگاه به بالا و سمت راست را به یادآوری خاطرات تصویری مرتبط می کند. نگاه به بالا و سمت چپ را نشانه ساختن تصویر ذهنی جدید می داند. اجتناب از تماس چشمی را به دروغگویی مرتبط می کند. بزرگ شدن مردمک را نشانه علاقه و دوست داشتن معرفی می کند. خاراندن بینی، کشیدن یقه و مالیدن پشت گردن را از نشانه های دروغ می داند. مقاله حتی برای جهت نگاه افراد راست دست و چپ دست تفسیرهای متفاوتی ارائه می کند.

چرا خبر زرد است؟

زردی مطلب در این است که نشانه های پیچیده و وابسته به موقعیت ارتباط انسانی را به رمزهایی برای کشف افکار پنهان تبدیل می کند.

یکی از ادعاهای مسئله دار این حوزه، نظریه ارتباط جهت حرکت چشم ها با یادآوری یا ساختن خاطرات است که به عنوان یک روش قابل اتکا برای کشف دروغ، پشتوانه علمی معتبر ندارد.

پژوهش های مربوط به تشخیص دروغ نیز نشان داده اند نشانه های غیرکلامی دروغ بسیار ضعیف و غیرقابل اتکا هستند و انسان ها در تشخیص دروغ صرفا با تکیه بر رفتار ظاهری عملکرد متوسطی دارند.

فرد ممکن است هنگام گفت و گو بیش از حد حرکات دیگران را زیر نظر بگیرد.

هر حرکت عادی می تواند به نشانه دروغ، اضطراب یا پنهان کاری تعبیر شود.

اعتماد میان زوج ها، همکاران و اعضای خانواده ممکن است آسیب ببیند.

مخاطب ممکن است تصور کند مهارت ذهن خوانی دارد و برداشت های خود را واقعیت بداند.

شکل درست خبر به لحاظ روانشناسی

زبان بدن بخشی از ارتباط غیرکلامی است و می تواند اطلاعاتی درباره وضعیت هیجانی و تعامل افراد فراهم کند؛ اما هیچ حرکت منفردی معنای ثابت و قطعی ندارد. برای فهم رفتار باید مجموعه ای از اطلاعات را بررسی کرد: موقعیت، سابقه ارتباط، تفاوت های فردی، فرهنگ، گفتار و رفتارهای تکرارشونده. حتی در تشخیص دروغ نیز نگاه کردن به چشمان فرد یا مشاهده حرکات دست و پا روش قابل اتکایی نیست.