شب بخیر! کتابخانه‌ ای که در ذهنمان می‌ سازیم

گاهی فکر می کنیم باید همه قصه ها را همان طور که دوست داریم به پایان برسانیم. اما زندگی بیشتر شبیه کتابخانه ای بزرگ است؛ پر از روایت هایی که بعضی را می فهمیم، بعضی را هنوز نه، و بعضی را فقط می توانیم در قفسه ای امن بگذاریم تا وقتی آماده شدیم دوباره بخوانیم. لازم نیست امشب سراغ همه کتاب های سنگین بروی. می توانی فقط یکی از صفحه های خوب روزت را باز کنی: یک گفت وگوی آرام، یک کار کوچک که انجام دادی یا لحظه ای که از چیزی خندیدی.

اگر امروز روز دشواری بود، اجازه بده همان کتاب بسته بماند. بستن کتاب به معنای پاک کردن داستانش نیست؛ یعنی برای چند ساعت به چشم ها و ذهنت فرصت می دهی استراحت کنند. فردا شاید بتوانی با حوصله بیشتری دوباره به آن نگاه کنی.

حالا چراغ کتابخانه خیالی ات را کم کن و بگذار سکوت، بین قفسه ها راه برود.

شب بخیر! هنوز صفحه های نخوانده زیادی پیش روی توست.