چه کسی باعث شده از ظاهرت را دوست نداشته باشی؟ + راهکارهای روانشناسی

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  تصویر بدنی کودک در ارتباط با تجربه های شخصی، حرف های خانواده، رفتار همسالان و محتوای رسانه ای شکل می گیرد. یک اظهار نظر گذرا با نگرانی پایدار تفاوت دارد، اما مسخره کردن وزن و ظاهر یا مقایسه مکرر بدن ها می تواند موضوع را حساس تر کند.

خانه درباره بدن چه می گوید؟

وقتی وزن، معیار شوخی یا ارزش گذاری می شود، کودک یاد می گیرد بدن را از نگاه قضاوت کننده بررسی کند. حتی انتقاد مداوم والد از بدن خودش ممکن است توجه کودک را به ظاهر و نقص های احتمالی سوق دهد.

بهتر است گفت و گو درباره سلامت بر خواب، توان، تغذیه متنوع و حرکت متمرکز باشد. اگر نگرانی پزشکی وجود دارد، مسیر آن ارزیابی حرفه ای است؛ نه سرزنش کودک سر سفره یا تعیین رژیم سخت خودسرانه.

بدن کودک را موضوع عمومی نکنید

درباره وزن و شکل بدن او در جمع اظهار نظر نکنید، حتی اگر قصد تعریف دارید. وقتی از ظاهرش ناراحت است، پیش از رد کردن حرفش بپرسید چه اتفاقی باعث این فکر شده است. شاید تمسخر همکلاسی یا مقایسه با تصویری خاص در میان باشد.

اگر نگرانی با محدود کردن غذا، ترس شدید از افزایش وزن، ورزش اجباری یا تغییر محسوس خوردن همراه شد، بررسی زودهنگام اهمیت دارد. کودک باید تجربه کند که بدنش موضوع مراقبت است و حق ندارد به خاطر آن تحقیر شود.