آیا گریه کردن همه زخم های روانی را درمان می کند؟ افسانه تخلیه هیجانی

به گزارش  گروه روانشناسی رکنا،  خبر زرد کجاست؟ این پرونده به نقد ادعاهایی می پردازد که برای گریه کردن اثر درمانی تضمینی قائل می شوند. برای انتشار به عنوان نقد رسانه ای، باید نمونه ای از خبر یا پست دارای چنین ادعایی ثبت شود.

چرا این ادعا گمراه کننده است؟

واکنش افراد به گریه متفاوت است. برخی پس از آن احساس آرامش می کنند، برخی همچنان ناراحت می مانند و بعضی ممکن است خستگی یا آشفتگی بیشتری تجربه کنند. شرایطی که گریه در آن رخ می دهد، حمایت اجتماعی و معنای رویداد نیز می توانند بر تجربه فرد اثر بگذارند.

آسیب روانشناختی به مخاطب چیست؟

اگر گریه به عنوان راه حل همگانی معرفی شود، فرد ممکن است تصور کند باید حتما گریه کند تا بهبود پیدا کند. کسانی که نمی توانند گریه کنند نیز ممکن است احساس کنند واکنش عاطفی آنها نادرست است. از سوی دیگر، تکرار گریه بدون رسیدگی به مشکل اصلی لزوما باعث حل آن نمی شود.

واقعیت علمی چیست؟

گریه یکی از واکنش های انسانی به هیجان است، اما به تنهایی شاخص بهبودی یا درمان محسوب نمی شود. برای فهم و مدیریت مشکلات روانی، باید به زمینه تجربه، نیازهای فرد و پیامدهای آن بر زندگی توجه کرد.

هدف سلامت روان، گریه کردن یا نکردن نیست؛ هدف این است که فرد بتواند هیجان هایش را بشناسد، آنها را به شیوه ای ایمن مدیریت کند و در صورت نیاز از حمایت مناسب برخوردار شود.