صبح بخیر به شماهایی که درد را پشت لبخندتان پنهان می‌کنید

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، به زنی که صبحانه را آماده می کند، همه را راه می اندازد و بعد چند دقیقه در آشپزخانه آرام گریه می کند، طوری که کسی صدایش را نشنود. به پدری که جواب آزمایش همسرش را در جیبش گذاشته و بیشتر از خود بیماری، نگران هزینه درمان است. به مادری که جای خالی فرزندش را هر روز در خانه می بیند، اما وقتی کسی حالش را می پرسد، می گوید: خوبم.

به جوانی که هر روز آگهی های استخدام را بالا و پایین می کند و هر بار با خودش می گوید: شاید این یکی...

و به کسی که از بیرون موفق و آرام به نظر می رسد، اما شب ها با خودش حساب می کند تا کجا می تواند ادامه بدهد.

انسانها را خیلی وقت ها از همان چند دقیقه ای که می بینیم قضاوت می کنیم؛ نه از چیزی که تمام شب در ذهن شان گذشته است.

پس اگر امروز کسی کم حوصله بود، کوتاه جواب داد، اشتباه کرد یا مثل همیشه لبخند نزد، شاید لازم نباشد فوری بگوییم: چقدر عوض شده.

شاید فقط دارد چیزی را تحمل می کند که ما از آن خبر نداریم.

صبح بخیر!

امروز کمی آرام تر از کنار بقیه رد شویم.

مهربانی همیشه این نیست که مشکل کسی را حل کنیم.

گاهی فقط این است که زخمی را که نمی بینیم، قضاوت نکنیم.