شب بخیر! چرا باید فکر کردن به فردا را به فردا بسپاریم؟

رکنا:  فردا هنوز از راه نرسیده، اما ذهن ما گاهی از همین امشب نگران اتفاقاتی می شود که شاید هرگز رخ ندهند. از کارهای عقب افتاده تا مکالمه های نیمه تمام و تصمیم های سخت، همه می توانند خواب شبانه را مختل کنند. اما آیا لازم است پیش از رسیدن صبح، تمام فردا را در ذهنمان زندگی کنیم؟

فردا اتاقی است که هنوز واردش نشده ای. ممکن است پشت درش کارهای زیادی منتظرت باشند، ممکن است اتفاقی پیش بیاید که هنوز خبرش را نداری، یا شاید روزی معمولی باشد با چند تماس، چند رفت و آمد و یک وعده غذا. ذهن گاهی دوست دارد از همین حالا همه اتاق را ببیند و تک تک وسایلش را مرتب کند؛ اما هیچ کس نمی تواند پیش از رسیدن صبح، تمام فردا را زندگی کند.

برای امشب کافی است کارهایی را که به عهده ات بوده تا همین جا انجام داده باشی. اگر کاری مانده، آن را روی کاغذ بسپار. اگر مکالمه ای نیمه تمام است، لازم نیست در ذهن خودت بارها تکرارش کنی. اگر تصمیمی سخت داری، می توانی به خودت فرصت بدهی تا با ذهنی استراحت کرده دوباره به آن نگاه کنی. گاهی بهترین کاری که برای فردا می توانیم انجام دهیم، این است که امشب کمی بهتر بخوابیم.

فردا قرار نیست نسخه بی نقصی از تو را تحویل بگیرد. تو همان آدمی هستی که گاهی اشتباه می کند، چیزی را فراموش می کند و بعد راهی برای ادامه پیدا می کند. شاید صبح با یک کار ساده شروع شود: باز کردن پنجره، شستن صورت یا نوشیدن اولین جرعه چای. لازم نیست از همان دقیقه اول، همه زندگی را جلو ببری.

حالا تصور کن در اتاق فردا بسته است و کلیدش برای چند ساعت روی میز مانده. هیچ کس از تو نمی خواهد امشب واردش شوی. اجازه بده بدنت استراحت کند و ذهنت از برنامه ریزی فاصله بگیرد.

صبح که برسد، خودش در را باز می کند. تا آن موقع لازم نیست چیزی را ثابت کنی.

شب بخیر! فردا را می شود فردا زندگی کرد.