خیانت همیشه با رابطه جنسی شروع نمی شود؛ پیام های پنهانی چه زمانی زنگ خطر ازدواج می شوند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  اما یکی از آنها رابطه پنهانی در فضای مجازی دارد. گفت و گوهایی که پاک می شوند، پیام هایی که دور از چشم همسر پاسخ داده می شوند و صمیمیتی که کم کم از رابطه اصلی فاصله می گیرد. آیا هر گفت و گوی خصوصی با فردی دیگر خیانت محسوب می شود؟ مرز میان دوستی، حریم شخصی و خیانت عاطفی کجاست؟

خیانت عاطفی از کجا آغاز می شود؟

خیانت عاطفی اصطلاحی است که برای توصیف برخی روابط خارج از رابطه اصلی به کار می رود. روابطی که در آنها صمیمیت عاطفی، پنهانکاری یا نقض توافق های زوج اهمیت پیدا می کند. البته تعریف خیانت در همه زوج ها یکسان نیست و مرزهای رابطه باید با توجه به توافق های دو طرف بررسی شود.

صحبت کردن با همکار در مورد مسائل کاری دور از هیجان و احساس، به خودی خود اثبات کننده خیانت نیست. مسئله زمانی جدی تر می شود که فرد آگاهانه رابطه ای را پنهان کند، صمیمیت عاطفی مهمی را از شریک خود دریغ کند یا توافق های مشخص زندگی مشترک را زیر پا بگذارد.

چهار نشانه که باید در کنار هم بررسی شوند

پنهانکاری مداوم

اگر فرد بطور مکرر پیام ها را پاک می کند، درباره هویت مخاطب دروغ می گوید یا برای مخفی نگه داشتن ارتباط داستان های ساختگی می سازد، اعتماد در رابطه ممکن است آسیب ببیند. با این حال، داشتن حریم خصوصی به تنهایی نشانه خیانت نیست؛ باید میان حریم شخصی و پنهانکاری درباره نقض توافق های رابطه تفاوت گذاشت.

انتقال صمیمیت به بیرون از رابطه

گاهی فرد برای درد دل، دریافت توجه یا صحبت درباره مشکلات شخصی، بیش از پیش به شخص دیگری تکیه می کند و از گفت و گو با همسرش فاصله می گیرد. این وضعیت اگر به شکل پنهانی و همراه با نقض مرزهای توافق شده پیش برود، می تواند به رابطه اصلی آسیب بزند.

دفاع تهاجمی در برابر پرسش های مشخص

وقتی درباره یک رفتار روشن پرسیده می شود، ممکن است گفت و گو به توهین، تهدید یا تغییر مداوم موضوع کشیده شود. البته عصبانیت به تنهایی مدرک خیانت نیست. مهم این است که آیا زوج می توانند درباره نگرانی ها بدون تحقیر و تهدید گفت و گو کنند یا نه.

تغییر در میزان حضور عاطفی

کاهش گفت و گو، کم شدن صمیمیت یا فاصله گرفتن ناگهانی ممکن است نگرانی ایجاد کند، اما این تغییرات علت های متعددی دارند؛ از فشار کاری و مشکلات سلامت روان تا تعارض های حل نشده. بنابراین نباید تنها بر اساس یک تغییر رفتاری درباره خیانت نتیجه گیری کرد.

چرا بعضی افراد وارد رابطه پنهانی می شوند؟

هیچ دلیل واحدی برای همه موارد وجود ندارد. برخی افراد از مواجهه مستقیم با مشکلات زناشویی اجتناب می کنند. برخی به دنبال توجه و تایید هستند و بعضی نیز مرزهای رابطه را متفاوت از شریک خود تعریف می کنند. گاهی هم فرصت، تکانشگری یا تصمیم های خودخواهانه در این رفتار نقش دارند.

شناخت علت احتمالی می تواند به فهم مسئله کمک کند، توضیح دادن رفتار با توجیه کردن آن متفاوت است. اگر فرد توافق های رابطه را نقض کرده باشد، مسئولیت انتخاب هایش همچنان بر عهده اوست.

اگر به خیانت عاطفی شک داریم، چه کنیم؟

پیش از هر نتیجه گیری، بهتر است میان واقعیت های قابل مشاهده و برداشت های شخصی تفاوت بگذاریم. بجای اتهام های کلی، درباره رفتار مشخص و اثر آن بر احساس امنیت رابطه صحبت کنید برای مثال می توانید بگویید پنهان کردن مکرر این گفت و گوها اعتماد مرا تحت تاثیر قرار داده و لازم است درباره مرزهای ارتباط با دیگران به توافق برسیم.

اگر خیانت تایید شده باشد، بازسازی اعتماد به صداقت، مسئولیت پذیری و تغییر رفتار در طول زمان نیاز دارد. عذرخواهی بدون تغییر پایدار معمولا برای ترمیم آسیب کافی نیست. در مقابل، نظارت دائمی بر تلفن همراه یا محدود کردن تمام ارتباط های اجتماعی لزوما راه حل سالمی نیست.

خیانت عاطفی را نمی توان فقط با تعداد پیام ها یا جنسیت مخاطب تشخیص داد. پنهان کاری، نقض توافق های رابطه و انتقال صمیمیت به ارتباطی مخفی می توانند زنگ خطر باشند، اما هر کدام باید در زمینه واقعی رابطه توسط زوج درمانگر بررسی شوند.

اعتماد با کنترل دائمی ساخته نمی شود. به صداقت، مرزهای روشن و مسئولیت پذیری نیاز دارد. اگر رابطه ای آسیب دیده باشد، نخستین قدم برای ترمیم آن، نام گذاری دقیق مسئله و گفت و گوی صادقانه درباره رفتارهایی است که اعتماد را از بین برده اند.