دبیر سرویس اجتماعی خبرگزاری رکنا
رکنا، در حالی که دیپلماتها در اسلامآباد برای تثبیت آتشبس و ورود به توافقی موثر وارد گفتوگو شدهاند، ابعاد واقعی جنگ چهلروزه تازه آشکار میشود. تخریب گسترده مسکن، فروپاشی اقتصادهای خرد، آسیب به زیرساختهای حیاتی و مرگ صدها غیرنظامی نشان میدهد که مذاکره تنها پایان درگیری نظامی است؛ جامعهای که از دل جنگ بیرون آمده با بحرانی عمیقتر در حوزه بازسازی اجتماعی، اقتصادی و انسانی روبهروست.
رکنا، مدیران آب کشور از رشد بارندگی خبر میدهند، اما استانهای مرکزی ایران از جمله تهران، قم و مرکزی همچنان با افت شدید بارش مواجهاند. در سایه خشکسالی ششساله و فشار بر منابع زیرزمینی، داده ها از تابستانی بحرانی برای تأمین آب سخن میگویند.
رکنا، رئیس جمعیت هلالاحمر اعلام کرد در جریان حملات اخیر ۳۲ دانشگاه، ۸۵۷ مدرسه و ۲۰ مرکز هلالاحمر هدف قرار گرفتهاند؛ آماری که از آسیب گسترده به زیرساختهای آموزشی و امدادرسانی حکایت دارد و بر اساس قواعد حقوق بشردوستانه بینالمللی، حمله به چنین مراکز غیرنظامی میتواند نقض جدی قوانین جنگ محسوب شود.
در چهل روز جنگ، بنا بر اعلام رئیس جمعیت هلالاحمر ۱۲۵ هزار و ۶۳۰ واحد غیرنظامی در کشور آسیب دیدهاند؛ آماری که شامل ۱۰۰ هزار واحد مسکونی، ۲۳ هزار و ۵۰۰ واحد تجاری و ۳۳۹ مرکز درمانی است و تصویری که از گستره خسارت به زیرساختهای شهری و زندگی غیرنظامیان خبر میدهد.
رکنا، از نهم اسفندماه تا امروز، اختلال و قطع اینترنت در ایران به ۹۸۵ ساعت رسیده است؛ یعنی بیش از ۵۹ هزار دقیقه فاصله از اقتصاد آنلاین جهان. در حالی که برآوردهای جهانی نشان میدهد هر دقیقه قطعی اینترنت میتواند بین ۵۰ تا ۳۰۰ هزار دلار خسارت اقتصادی ایجاد کند؛ عددی که در مقیاس این خاموشی طولانی، به میلیاردها دلار زیان بالقوه میرسد.
رکنا، در چهل روز جنگ، اعداد به سوگنامه بدل شدند، ۲۵۷ زن، ۲۲۰ کودک، ۲۴۱ دانشآموز و ۵۶ معلم که از تقویم زندگی حذف شدند؛ ۱۰ مجتمع پتروشیمی که با انفجارشان آسمان را سیاه کردند و اقتصاد را زخمی؛ ۷۶۳ مدرسه و ۳۲۲ مرکز درمانی که زیر آوار دفن شدند؛ ۲۲ هزار مغازه و ۱۱۷ هزار ساختمان که چراغشان برای همیشه خاموش شد. حتی حافظه یک ملت لرزید؛ ۵۵ کتابخانه و ۱۲۰ اثر تاریخی که در سکوت فروریختند. نبرد با دانشگاه ، به مراکز دانشگاهی هم حمله شد همچون دانشگاه بهشتی و شریف ، این اعداد، نه آمار، که سندی از زندگیهای ناتماماند و زخم های عمیق جنگ.
رکنا، آمارهای اقلیمی نشان میدهد تهران تا نیمه فروردین حدود ۳۵ درصد کمتر از میانگین بلندمدت بارندگی دریافت کرده؛ کسریای که در کنار خشکسالیهای انباشته سالهای گذشته و افزایش برداشت از سفرههای زیرزمینی، نشانههای ورود پایتخت به یک دوره کمآبی ساختاری را تقویت کرده است. در حالی که میانگین بارش کشور امسال حتی ۷ درصد بیش از نرمال ثبت شده، تمرکز جمعیت در فلات کمبارش مرکزی و محدود بودن پنجره بارندگی تا نیمه اردیبهشت، احتمال تداوم فشار بر منابع آبی تهران و تابستانی پرتنش برای مدیریت آب شهری را افزایش داده است.
رکنا، از نهم اسفند تا نوزدهم فروردین، دستکم ۲۵۷ زن غیرنظامی در ایران در پی حملات موشکی، هوایی و پهپادی کشته شدهاند؛ آماری که در هر نقطهای از جهان میتواند زنگ خطر نقض جدی قوانین جنگ را به صدا درآورد. کنوانسیونهای ژنو، اساسنامه رم و قطعنامههای شورای امنیت صراحتاً حمله به غیرنظامیان را ممنوع کردهاند، اما با وجود این چارچوبهای روشن حقوقی، هنوز واکنش قاطعی از نهادهای بینالمللی دیده نمیشود. پرسش ساده این است، وقتی زنان غیرنظامی قربانی جنگ میشوند، نظام حقوقی جهان دقیقاً چه زمانی قرار است وارد عمل شود؟
رکنا،چهل روز جنگ، ۲۲۰ کودک کشته شده؛ آماری که تنها یک عدد نیست، بلکه آزمونی برای نظام حقوق بشردوستانه جهانی است. از این میان، ۱۵۶ کودک در یک حمله موشکی به مدرسهای در میناب جان باختهاند؛ جایی که طبق کنوانسیونهای ژنو و حقوق بینالملل باید امنترین نقطه برای کودکان باشد. حالا در حالی که قوانین جنگ از «حفاظت ویژه کودکان» سخن میگویند، نگاهها به سوی نهادهای بشردوستانه بینالمللی دوخته شده است؛ نهادهایی که مأموریتشان مستندسازی، هشدار و پیگیری چنین فجایعی است، اما پرسش اصلی باقی مانده، وقتی در چهل روز ۲۲۰ کودک کشته میشوند، این سازوکارهای جهانی دقیقاً کجا ایستادهاند؟
چهل روز از جنگ گذشته و حالا روایت آن را میتوان در میان عددها خواند؛ بیش از ۳۰ هزار مجروحی که از مرز مرگ گذشته و به خانه بازگشتهاند، هزاران زن و کودک که در میان مصدومان دیده میشوند و صدها خانوادهای که عزیزانشان را از دست دادهاند. در میان این آمار، ۲۲۰ کودک و ۲۵۷ زن نیز قرار دارند؛ عددهایی که هر کدام پشت خود داستان ناتمام یک زندگی را پنهان کردهاند.