شب بخیر! لازم نیست به دنبال هر فکری راه بیفتی؟

رکنا: فکرها گاهی شبیه قطارهایی هستند که از ایستگاه ذهن می گذرند. یکی از گذشته می آید و خاطره ای را با خودش می کشد؛ یکی درباره فردا حرف می زند و دیگری مدام می پرسد اگر آن روز جور دیگری رفتار می کردی، چه می شد. وقتی خسته ای، شاید دلت بخواهد سوار همه شان شوی و تا مقصدهای دور بروی. اما لازم نیست هر فکری را دنبال کنی.

می توانی امشب کنار سکو بایستی و فقط رفت و آمدشان را تماشا کنی. آمدن یک فکر به این معنا نیست که باید آن را حل کنی. نگرانی درباره فردا، خود فردا نیست؛ یادآوری یک اشتباه قدیمی هم به این معنا نیست که باید تمام شب را در گذشته بمانی. فکرها می آیند، مدتی سروصدا می کنند و بعد، اگر دنبالشان نروی، ممکن است آرام تر شوند.

اگر ذهنت شلوغ است، چیزی را که نگرانت کرده روی کاغذ بنویس. کنار بعضی جمله ها می توانی اضافه کنی: فردا به این فکر می کنم. این کار همه مشکل ها را حل نمی کند، اما شاید به ذهنت یادآوری کند که لازم نیست امشب نگهبان همه چیز باشد.

بعد، توجهت را به چیزی ساده برگردان: تماس پاها با زمین، وزن پتو روی شانه ها یا صدای آرام اتاق. نفس بکش و فقط همین لحظه را ببین. لازم نیست سکوت کامل بسازی؛ کافی است هر بار که فکری آمد، یادت بیاید که انتخاب داری دنبالش بروی یا نه.

قطارها می توانند عبور کنند و تو می توانی در ایستگاه بمانی.

شب بخیر! هر فکری مقصد تو نیست؛ لازم نیست سوار همه قطارهای ذهن شوی.