برای خواب بهتر لازم نیست ساعت ها ورزش کنید/ این عادت ساده را امتحان کنید!
رکنا: بعضی شب ها بدن خسته است، اما خواب به راحتی از راه نمی رسد. صبح هم با وجود چند ساعت خواب، احساس می کنیم هنوز انرژی کافی نداریم. در چنین شرایطی، بسیاری از افراد تصور می کنند تنها راه بهبود وضعیتشان، ورزش های سنگین یا برنامه های ورزشی طولانی است. اما پژوهشی از دانشگاه تگزاس در آستین توجه را به نکته دیگری جلب کرده است: شاید تعداد روزهایی که در آنها فعالیت بدنی داریم نیز اهمیت داشته باشد.
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، گزارش این پژوهش نشان داد فعالیت بدنی مکررتر با صرف زمان بیشتر در مراحل عمیق و ترمیمی خواب ارتباط دارد. یافته‌ای که برای افرادی با برنامه های شلوغ امیدوارکننده است، هرچند نباید آن را تضمینی برای درمان مشکلات خواب دانست.
چرا خواب عمیق اهمیت دارد؟
خواب یک وضعیت یکنواخت نیست. در طول شب، مغز میان مراحل مختلف خواب جابجا می شود. خواب عمیق بخشی از خواب غیرحرکت سریع چشم است و در فرایندهای مرتبط با بازیابی جسمی و عملکرد طبیعی مغز نقش دارد.
کیفیت خواب فقط به تعداد ساعت هایی که در تخت می گذرانیم محدود نمی شود. پیوستگی خواب، زمان‌بندی آن و سهم مراحل مختلف خواب نیز اهمیت دارند. فردی ممکن است زمان نسبتاً زیادی را در تخت بگذراند، اما به‌دلیل بیدارشدن‌های مکرر، صبح احساس شادابی نکند.
خواب ناکافی یا بی‌کیفیت همچنین می‌تواند تنظیم هیجان‌ها را دشوارتر کند. وقتی خسته ایم، ممکن است تحمل کمتری در برابر ناکامی داشته باشیم، زودتر عصبانی شویم یا در مدیریت فشارهای روزانه به مشکل بخوریم. البته رابطه خواب و سلامت روان دوطرفه است؛ نگرانی و اضطراب نیز ممکن است خواب را مختل کنند.
پژوهش چه چیزی را بررسی کرد؟
پژوهشگران دانشگاه تگزاس در آستین داده های فعالیت بدنی و خواب دانشجویان را طی چند ماه بررسی کردند. شرکت کنندگان از دستگاه های پوشیدنی برای ثبت اطلاعات مربوط به حرکت و خواب استفاده می کردند. به این ترتیب، پژوهشگران توانستند الگوهای فعالیت روزانه را با ویژگی های خواب مقایسه کنند.
تمرکز مطالعه فقط بر مجموع زمان ورزش نبود؛ پژوهشگران بررسی کردند فعالیت بدنی در چند روز هفته انجام می شود و این الگو چه ارتباطی با ساختار خواب دارد.
نتایج نشان داد افرادی که در روزهای بیشتری فعالیت داشتند، بطور متوسط زمان بیشتری را در مراحل ترمیمی خواب سپری می کردند. در گزارش پژوهش آمده است که حتی حدود 10 دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در روز با تفاوت هایی در شاخص های خواب همراه بود. فعالیت های سبک تر، از جمله راه رفتن و وقفه های حرکتی در زمان نشستن نیز ممکن است با وضعیت بهتر خواب و خلق مرتبط باشند.
اما این نکته را باید دقیق فهمید: پژوهش نشان نداده است 10 دقیقه ورزش برای همه افراد کافی است یا افزایش فعالیت بدنی به تنهایی تمام مشکلات خواب را برطرف می کند.
آیا باید ورزش سنگین را کنار بگذاریم؟
این یافته به معنای بی فایده بودن ورزش طولانی تر نیست. مسئله این است که فعالیت بدنی نباید فقط به جلسات سنگین و پراکنده محدود شود. برای فردی که بیشتر ساعات روز پشت میز می نشیند، اضافه کردن پیاده روی کوتاه، استفاده از پله یا چند وقفه حرکتی می تواند نقطه شروع واقع بینانه‌ای باشد. کسی که به فعالیت بدنی عادت ندارد، ممکن است با زمان کوتاه تری شروع کند و به تدریج، متناسب با توان جسمی خود، مدت و شدت فعالیت را افزایش دهد.
از سوی دیگر، زمان ورزش، وضعیت جسمی و شرایط فرد نیز اهمیت دارند. افراد دارای محدودیت پزشکی یا مشکلات جسمی باید فعالیت مناسب خود را انتخاب کنند. همچنین ورزش نزدیک به زمان خواب برای همه افراد اثر یکسانی ندارد؛ اگر فعالیت شدید در ساعات پایانی روز خواب فرد را مختل می کند، بهتر است زمان آن را تغییر دهد.
برای آغاز یک عادت سالم، لازم نیست منتظر شرایط ایده آل بمانیم. اگر ورزش طولانی برایمان دشوار است، می توانیم از فعالیت های کوتاه و قابل تداوم شروع کنیم و تغییرات خواب و انرژی روزانه را زیر نظر بگیریم.
اگر بی خوابی یا خواب آلودگی روزانه ادامه دار است، فعالیت بدنی به تنهایی کافی نیست و ارزیابی تخصصی ممکن است ضرورت داشته باشد.
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1259071-
اجرای بازی های PS2 روی پلی استیشن 5 با کیفیت بالا!
ارسال نظر