انار، گردو یا کدو حلوایی؟ هر کدام چه تاثیری بر مغز، حافظه و تمرکز دارند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، اگر قرار باشد از میان انار، گردو و کدو حلوایی فقط یکی را بهترین غذای مغز بنامیم، پرسش را از ابتدا اشتباه چیده ایم. این سه خوراکی از گروه های متفاوت می آیند و سهم متفاوتی در غذا دارند. انار میوه است، گردو در گروه مغزها قرار می گیرد و کدو حلوایی می تواند جزئی از غذای اصلی باشد. مقایسه درست از انتخاب برنده شروع نمی شود؛ از شناخت نقش هر کدام آغاز می شود. سفره متنوع جایی است که این تفاوت ها کنار هم قرار می گیرند و نیاز نیست یک محصول، بار تمام سلامتی را به دوش بکشد.

گردو؛ تفاوت انواع امگا ۳ را بدانیم

گردو دارای اسید آلفا لینولنیک، نوع گیاهی امگا ۳ است. دو نوع دیگر که بیشتر درباره آنها شنیده ایم، ای پی ای و دی اچ ای هستند و در ماهی و بعضی منابع دیگر وجود دارند. طبق دفتر مکمل های غذایی آمریکا، بدن می تواند نوع گیاهی را به این شکل ها تبدیل کند، اما این تبدیل محدود است. بنابراین گفتن اینکه چند گردو دقیقا همان نقش ماهی را دارد، دقیق نیست.

این تفاوت، ارزش گردو را از بین نمی برد. فقط نشان می دهد یک نام مشترک، به معنای ترکیب کاملا یکسان نیست. گردو را می توان کنار پنیر، در خوراک یا همراه میوه مصرف کرد. اندازه سهم به نیاز فرد و دیگر غذاهای روز بستگی دارد. اگر گردو دوست ندارید یا به مغزها حساسیت دارید، قرار نیست برای مراقبت از ذهن آن را به خود تحمیل کنید.

کدو؛ کاروتنوئید، نه داروی تمرکز

کدو حلوایی از سبزیجات نارنجی و دارای کاروتنوئیدهاست. برخی از این ترکیبات در بدن به ویتامین آ تبدیل می شوند. مطابق اطلاعات دفتر مکمل های غذایی آمریکا، این ویتامین در بینایی، ایمنی و عملکرد طبیعی بدن نقش دارد. از این توضیح نمی توان نتیجه گرفت که خوردن کدو، تمرکز را همان روز بالا می برد. نقش یک ماده در بدن با اثر درمانی بیشتر خوردن آن، یکسان نیست.

بافت و طعم کدو، امکان استفاده در وعده های مختلف را می دهد. کدوی پخته را می توان با حبوبات ترکیب کرد یا کنار غذای اصلی گذاشت. برای بعضی خانواده ها، سوپ کدو راه آسان تری برای مصرف است. اگر قرار است یک وعده کامل باشد، اجزای دیگر غذا هم اهمیت دارند. ظرفی که فقط از کدو و آب تشکیل شده، از نظر تامین نیازها با سوپ دارای عدس یا مرغ فرق دارد.

انار؛ میوه ای با کاربردهای متنوع

انار می تواند بخشی از میوه روزانه باشد و به غذا طعم و رنگ بدهد. دانه انار، آب انار و رب انار از نظر شکل مصرف و مقدار، یکسان نیستند. وقتی میوه را به نوشیدنی تبدیل می کنیم، ممکن است مقدار بیشتری از آن را در زمان کوتاه مصرف کنیم. رب هم محصول غلیظ شده است و نوع آماده ممکن است مواد افزوده داشته باشد. بهتر است به برچسب و روش تهیه توجه کنیم.

وجود ترکیبات گیاهی در انار، موضوعی جالب برای پژوهش است؛ اما برای معرفی آن به عنوان داروی حافظه کافی نیست. در انتخاب روزانه، می توان روی نقش روشن تر آن تمرکز کرد: افزودن میوه و تنوع به سفره. انار را کنار سالاد یا به عنوان میان وعده مصرف کنید. اگر آماده سازی آن برایتان زمان بر است، مقدار محدودی بخرید تا میوه بلااستفاده در خانه باقی نماند.

این سه خوراکی را چگونه کنار هم بگذاریم؟

می توان برای صبحانه از نان، پنیر و مقدار کمی گردو استفاده کرد، در ناهار دانه انار را به سالاد افزود و در شام کدو را داخل خوراک گذاشت. این فقط یک مثال برای تقسیم کاربردهاست، نه برنامه الزامی روزانه. لازم نیست هر سه در یک روز حضور داشته باشند. جابه جایی در طول هفته، با توجه به هزینه و ذائقه، برای ساختن تنوع کافی است.

اگر بودجه محدود است، اولویت با غذای کافی و اجزای اصلی سفره است. حذف پروتئین یا وعده اصلی برای خرید یک خوراکی مشهور به «مفید برای مغز»، انتخاب مناسبی نیست. می توان از تخم مرغ، حبوبات و محصول فصل استفاده کرد و مغزها را در مقدار کمتر خرید. توصیه ای که هزینه و دسترسی را نبیند، ممکن است روی کاغذ جذاب باشد و در خانه اجرا نشود.

از مقایسه برنده ها به انتخاب کاربردی برسیم

برای تصمیم روزانه، بپرسیم این خوراکی را چگونه می خوریم، کنار چه چیزی می گذاریم و آیا مصرفش قابل ادامه است. گردو سهمی از مغزها، انار سهمی از میوه و کدو سهمی از سبزیجات دارد. هیچ کدام جای همه گروه های غذایی را نمی گیرد. مراقبت از ذهن از مجموعه انتخاب ها شکل می گیرد؛ انتخاب هایی که با خواب، فعالیت، شرایط جسمی و رسیدگی به مشکلات روانی همراه باشند.