هشدار درباره وقوع زلزله 7 ریشتری در تهران/ فاجعهای با تلفات چندصد هزار نفری رخ می دهد
رکنا: استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله میگوید:بر اساس ارزیابیهای فعلی، تهران به دلیل مقیاس عظیم خسارات بالقوه، به عنوان در معرض خطرترین مکان ایران از نظر ریسک زلزله شناخته میشود.
به گزارش رکنا، مهدی زارع، استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، در گفتوگو با خبرآنلاین با تشریح سناریوهای محتمل زلزلهای با بزرگای بیش از ۷ در تهران، از تلفات انسانی بسیار بالا، آسیبپذیری گسترده زیرساختها و ناتوانی ساختار فعلی مدیریت بحران سخن میگوید و تأکید دارد که افزایش تابآوری تهران، تنها با یک برنامه ضربالاجلی، منسجم و دارای پشتوانه سیاسی و مالی ممکن است.
زلزله ۷ ریشتری در تهران؛ سناریویی با تلفات چندصد هزار نفری
زارع در توضیح ابعاد انسانی یک زلزله بزرگ در تهران، ابتدا به نتایج شبیهسازیهای موجود اشاره میکند و میگوید: «در زلزلهای با بزرگای ۷ در تهران، بر پایه شبیهسازیها در پایتخت با تخمین تلفات چند صد هزار نفری، بسته به زمان روز، مواجه میشویم. زلزلههای شبانه به دلیل حضور مردم در داخل خانه، مرگبارتر هستند.»
او تأکید میکند که اگرچه آییننامههای لرزهای در کشور بهروز شده و اجرای آنها الزامی است، اما تجربههای اخیر منطقهای نشان میدهد که این الزامات همیشه رعایت نمیشوند: «آییننامه زلزله بهروز شده و اجباری است، اما تجربه زمینلرزههای ۶ فوریه ۲۰۲۳ ترکیه نشان داد که برخی سازندگان بناها با استفاده از مصالح بیکیفیت برای صرفهجویی در هزینهها، اجرای آییننامهها را نادیده میگیرند.
زلزله ۷ ریشتری در تهران؛ سناریویی با تلفات چندصد هزار نفری
زارع در توضیح ابعاد انسانی یک زلزله بزرگ در تهران، ابتدا به نتایج شبیهسازیهای موجود اشاره میکند و میگوید: «در زلزلهای با بزرگای ۷ در تهران، بر پایه شبیهسازیها در پایتخت با تخمین تلفات چند صد هزار نفری، بسته به زمان روز، مواجه میشویم. زلزلههای شبانه به دلیل حضور مردم در داخل خانه، مرگبارتر هستند.»
او تأکید میکند که اگرچه آییننامههای لرزهای در کشور بهروز شده و اجرای آنها الزامی است، اما تجربههای اخیر منطقهای نشان میدهد که این الزامات همیشه رعایت نمیشوند: «آییننامه زلزله بهروز شده و اجباری است، اما تجربه زمینلرزههای ۶ فوریه ۲۰۲۳ ترکیه نشان داد که برخی سازندگان بناها با استفاده از مصالح بیکیفیت برای صرفهجویی در هزینهها، اجرای آییننامهها را نادیده میگیرند.
۱. بودجهریزی اختصاصی و شفاف: ایجاد صندوق ویژه تابآوری تهران با منابع پایدار (مانند عوارض ساختوساز، کمکهای دولتی، مشارکت بخش خصوصی).
۲. تفویض اختیار به شهرداریهای مناطق: هر منطقه با توجه به ریسکهای خاص خود برنامه عملیاتی داشته باشد.
۳. نظارت مستمر و گزارشدهی عمومی: ارائه گزارش سهماهه پیشرفت برنامهها به شورای شهر و مردم.
در تهران "کارهای کوچک و پراکنده" فایدهای ندارد. تابآوری در ۵ سال فقط با یک برنامه منسجم، متمرکز، با بودجه کلان و اراده سیاسی راسخ در بالاترین سطح ممکن است. این برنامه باید بهصورت ضربالاجلی و با حس فوریت یک عملیات اضطراری باید اجرا شود. هرگونه تأخیر، هزینههای انسانی و مالی تبعات غیرقابل تصوری را در هر زلزله بعدی موجب خواهد شد.
ارسال نظر