شب بخیر! چراغ راهروی خانه

رکنا: در راهروی خانه، چراغ کوچکی هست که کمک می کند نیمه شب راه را پیدا کنی. نورش آنقدر زیاد نیست که تمام خانه را روشن کند، اما برای چند قدم کافی است. گاهی در روزهای نامطمئن، انسان هم به همین اندازه نور احتیاج دارد؛ نه تضمینی برای تمام آینده، فقط نشانه ای برای قدم بعدی.

شاید هنوز ندانی تصمیمی که گرفته ای به کجا می رسد. شاید از نتیجه  کاری مطمئن نیستی یا در رابطه ای به پاسخ روشن نیاز داری. طبیعی است که بخواهی همه ی مسیر را ببینی، اما بسیاری از تصمیم ها چنین وضوحی ندارند. می توانی بر پایه چیزهایی که اکنون می دانی، یک قدم برداری و بعد با اطلاعات تازه مسیر را دوباره بررسی کنی.

یک قدم کوچک، انتخابی همیشگی نیست. اگر فهمیدی راه دیگری مناسب تر است، حق داری تصمیم را بازبینی کنی. اگر هم قدمی اشتباه بود، می توانی از آن یاد بگیری و مسیر را اصلاح کنی. روشنایی کم راهرو برای همین است؛ کمک می کند حرکت کنی، نه اینکه همه چیز را از پیش بدانی.

امشب لازم نیست با ترس از دوردست ها بجنگی. کافی است به کاری فکر کنی که فردا صبح از عهده اش برمی آیی. اگر آن کار هم سنگین است، آن را کوچک تر کن؛ یک تماس، یک پرسش، یا ده دقیقه شروع کردن.

حالا چراغ راهروی خیالی را روشن بگذار و استراحت کن. مسیر فردا وقتی به آن رسیدی، روشن تر می شود.

شب بخیر! برای حرکت کردن، همیشه لازم نیست تمام راه نورانی باشد.