چرا نباید به فرزندتان بگویید: تو از همه باهوش تر و بهتری

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، تشویق کودک زمانی مفیدتر است که اطلاعات روشن درباره تلاش، انتخاب و پیشرفت او بدهد. برتری دادن دائمی نسبت به دیگران، ممکن است توجه را از یادگیری به حفظ رتبه ببرد. کودک باید فرصت داشته باشد موفق شود، اشتباه کند و گاهی معمولی باشد، بدون اینکه احساس کند ارزشش کاهش یافته است.

تعریف، چه چیزی را برجسته می کند؟

جمله تو نابغه ای با توصیف اینکه کودک برای حل یک مسئله چند راه را امتحان کرده، پیام یکسانی ندارد. توصیف رفتار، چیزی قابل فهم و قابل تکرار در اختیار او می گذارد. برچسب بزرگ ممکن است انتظاری مبهم بسازد که کودک نگران از دست دادن آن شود.

حتی تلاش را هم نباید به شکل کلی و بی ارتباط با نتیجه تحسین کرد. بهتر است به روش، تمرین، اصلاح و کمک خواستن توجه شود؛ یعنی آنچه واقعا یادگیری را جلو برده است.

شکست باید جایی در زندگی داشته باشد

اگر خانواده هر باختی را بی اهمیت جلوه دهد یا همیشه دیگری را مقصر بداند، فرصت بررسی تجربه کم می شود. می توان ناراحتی کودک را پذیرفت و سپس درباره آنچه یاد گرفته حرف زد.

کودک برای اعتماد به خود نیاز ندارد باور کند از همه بالاتر است. لازم است بداند توانایی هایش قابل رشدند و رابطه او با خانواده، با نتیجه یک رقابت تغییر نمی کند.