اگر شریکتان به شما آزادی می دهد یعنی دوستتان ندارد؟ روانشناسی پاسخ دیگری دارد

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  این گزارش توضیح می دهد آزادی دادن در رابطه همیشه نشانه فاصله عاطفی نیست و در بعضی شرایط می تواند با اعتماد، امنیت عاطفی، احترام به استقلال فردی و پذیرش تفاوت های شخصیتی همراه باشد. با این حال، گزارش تأکید می کند که از روی یک رفتار مشخص مانند آزادی دادن نمی توان درباره کیفیت رابطه یا سبک دلبستگی یک فرد قضاوت قطعی کرد. یک نفر ممکن است فضا بدهد چون اعتماد دارد، فرد دیگری ممکن است به دلیل فاصله گرفتن عاطفی کمتر پیگیر باشد. معنای رفتار باید در کنار مجموعه رفتارهای رابطه بررسی شود.

زردی خبر کجاست؟

زردی خبر از جایی شروع می شود که یک رفتار ساده به یک نشانه قطعی درباره عشق یا بی عشقی تبدیل شود. مثلا: اگر به تو آزادی می دهد، پس عاشق توست. اگر زیاد پیام نمی دهد، پس رابطه سالم است. اگر حسادت نمی کند، پس اعتماد کامل دارد. این نتیجه گیری ها از نظر علمی قابل اثبات نیستند. یک رفتار واحد نمی تواند تمام رابطه را توضیح دهد.

ممکن است فردی آزادی بدهد چون اعتماد دارد. ممکن است آزادی بدهد چون شخصیت مستقلی دارد. ممکن است آزادی بدهد چون از درگیری فرار می کند. ممکن است آزادی بدهد چون از رابطه فاصله گرفته است بنابراین معنا در الگوی کلی رابطه مشخص می شود، نه در یک رفتار منفرد.

این زردی چه اثری روی مردم دارد؟

وقتی رسانه ها رفتارهای کوچک رابطه را تبدیل به نشانه های قطعی عشق یا بی عشقی می کنند، افراد شروع می کنند رابطه خود را با معیارهای ساده اندازه گیری کنند: چند پیام در روز؟ چند بار تماس؟ چقدر حسادت؟ چقدر سؤال درباره محل حضور؟

در حالی که کیفیت رابطه فقط با تعداد پیام یا میزان کنترل سنجیده نمی شود. این نوع محتوا ممکن است باعث شود فردی که نیاز بیشتری به توجه دارد، احساس کند خواسته اش غیرمنطقی است یا برعکس، فردی که کنترل زیادی دارد تصور کند کنترل کردن نشانه عشق است.

واقعیت علمی چیست؟

رابطه سالم معمولا بین دو نیاز تعادل ایجاد می کند: نیاز به ارتباط و تعلق. نیاز به استقلال و انتخاب شخصی. نظریه خود تعیین گری ادوارد دسی و ریچارد رایان نیز بر اهمیت همزمان خودمختاری و ارتباط تأکید دارد.

همچنین در نظریه دلبستگی، دلبستگی ایمن به این معنا نیست که فرد همیشه نیاز به تماس و حضور دارد؛ بلکه فرد می تواند نزدیکی و فاصله سالم را تحمل کند. اما نباید از این نظریه ها برای برچسب زدن استفاده کرد. کسی که زیاد پیام می دهد لزوما ناامن نیست. کسی که آزادی می دهد لزوما ایمن نیست.

برای فهم رابطه باید به زمینه، گفت و گو، احساس امنیت و کیفیت تعامل دو نفر نگاه کرد.