به کودکت بگویی باهوشی، ممکن است متقلبش کنی!

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، پیام ضمنی تیتر برای والدین روشن است: تحسین هوش کودک ممکن است او را به تقلب سوق دهد. اشتباه کجاست؟ این همان نقطه ای است که یک اثر آزمایشگاهی محدود به توصیه بزرگ فرزندپروری تبدیل می شود. پژوهش شامل ۳۷۸ کودک پنج تا شش ساله از یک شهر چین بود. رفتار کودکان نیز در یک موقعیت آزمایشگاهی مشخص سنجیده شد. چنین آزمایشی می تواند شواهد جالبی درباره اثر فوری نوع تحسین بر رفتار کودک ارائه کند، اما از آن نمی توان نتیجه گرفت کودکی که والدینش در خانه می گویند «تو باهوشی»، در زندگی واقعی فرد متقلب تری خواهد شد.

مسئله اصلی تعمیم پذیری است. تقلب در یک تکلیف آزمایشگاهی با تبدیل شدن کودک به یک فرد متقلب در زندگی واقعی یکی نیست بنابراین پژوهش را نباید بی ارزش دانست؛ یافته آن درباره شیوه تحسین کودکان قابل توجه است. مشکل از جایی آغاز می شود که نتیجه محدود پژوهش به نسخه ای قطعی برای تربیت کودک تبدیل شود.

این اشتباه چه پیامدی دارد؟

محتوای فرزندپروری زرد معمولا یک محصول جانبی مهم دارد: اضطراب والدگری. والد شروع می کند تک تک جملاتش را کنترل کند: نکند گفتم باهوشی و اعتماد به نفسش خراب شد؟ نکند باعث تقلبش شوم؟ و ....

در نتیجه یک یافته ظریف روانشناختی به قانون خشک تربیتی تبدیل می شود. رابطه والد و کودک پیچیده تر از آن است که یک عبارت به تنهایی آینده اخلاقی کودک را تعیین کند.