دفاعیات پدر فاطمه سلطانی در خصوص قتل دخترش / پشیمانم می خواهم زود بمیرم + فیلم آخرین گفتگوی رکنا با مادر خانواده

به گزارش رکنا، پرونده این مرد که در زمان ارتکاب جرم نیز بسیار توجه افکار عمومی را جلب کرده بود یک سال پیش وقتی تشکیل شد که او دختر ۱۷ساله‌اش به نام فاطمه را در اسلامشهر به قتل رساند.

یک سال بعد از وقوع حادثه پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد و متهم صبح امروز پای میز محاکمه رفت. در ابتدای جلسه مادر فاطمه برای متهم درخواست قصاص کرد. این زن گفت: شوهرم می‌دانست در صورتی که او را بکشد قصاص نخواهد شد. او این موضوع را از وکیل پرسیده بود و خودش به این مساله اقرار کرده است.

این زن گفت: من با پدر فاطمه ۲۷ سال زندگی مشترک داشتم. از همان ابتدا که زندگی مشترک را شروع کردیم، کار کردم. هشت سال خیاطی کردم و ۱۵ سال آرایشگر بودم. هر کاری کردم که زندگی‌ام سروسامان بگیرد. دو بچه مودب و خوب و سالم تربیت کردم اما شوهرم بسیار بدبین بود و خیلی مرا اذیت می‌کرد. یک‌ بار طوری کتکم زد که دندانم شکست و یک بار هم بینی‌ام را شکست. ما چند پرونده داریم که من علیه شوهرم شکایت کرده‌ام.

این زن ادامه داد: شوهر‌م اولین بار قصد جان پسرم را داشت و می‌خواست او را با ماشین زیر بگیرد. بعد هم دخترم فاطمه را کشت. من وقتی فهمیدم قصد جان بچه‌هایم را کرده است تصمیم گرفتم از او جدا شوم. ما از دست او فرار کردیم اما چند روز بعد هم دخترم را کشت. او یک بار هم شیشه‌های مغازه برادرم را شکسته بود.

او سپس توضیح داد: شوهرم از وقتی با دخترم بد شد که دخترم به من نشان داد پدرش خیانت می‌کند. دخترم چت‌های پدرش با زنی دیگر را دیده بود و آن را به من نشان داد. برای همین بدرفتاری‌هایش با دخترم شروع شد و آن‌قدر دخترم را اذیت کرد که یک بار دخترم گفت دلم نمی‌خواهم دیگر زندگی کنم چون بابا خیلی مرا اذیت می‌کند. این مرد چندین بار چاقو زیر گلوی خود من گذاشت و مرا تهدید به مرگ کرد. دلیل اصلی جدایی ما هم همین بود، دیگر نه خودم و نه بچه‌هایم امنیت جانی نداشتیم.  همسرم خیلی آدم بدبینی بود و به همه شک داشت. دختر من بسیار دختر پاک و نجیبی بود اما همین آقا به دختر پاک خودش تهمت زد. او حتی نسبت به پسرمان هم احساس خوبی نداشت. وقتی پسرم کوچک بود و من او را بغل می‌کردم شوهرم اعتراض می کرد. حالا هم می‌گوید دخترمان فاسد بود. در حالی که دختر من از ۱۵سالگی کار می‌کرد. او ناخن‌کار بود و برای خودش درآمد داشت و زحمت زیادی می‌کشید.

بعد از او متهم در جایگاه قرار گرفت و گفت: من برای زندگی‌مان خیلی تلاش می‌کردم. دو شیفت کار می‌کردم و خیلی وقت‌ها شب‌کار بودم. بعد از کار هم در پارک بادبادک می‌فروختم. بعد از سال‌ها خانه‌ای خریدم که وکالتی بود و سند نداشت. به همین دلیل آن را به نام همسرم کردم تا بتوانیم کارهایش را انجام دهیم و سند بگیریم. البته قبول دارم که زنم کار می‌کرد و زحمت می‌کشید اما از نوع پوشش زنم خوشم نمی‌آمد و او هم به حرف من گوش نمی‌داد. به همین خاطر کتک‌کاری می‌کردیم. حتی به برادرش گفتم که گفت به خودتان مربوط است.

او ادامه داد: سال ۱۴۰۱  بود که زنم یک آرایشگاه زد و دخترم هم تصمیم گرفت با مادرش کار کند. او علاوه بر آرایشگر، دعانویس هم بود. تا اینکه دخترم به من گفت مادرم دعانویسی کرد تا تو راضی شوی اجازه بدهی آرایشگاه بزند. همان سال من با کار زنم مخالفت کردم و سر این موضوع درگیر شدیم. پسرم از پشت لباسم را کشید و لباسم پاره شد و زنم هم با گوشت‌کوب به سر من کوبید. سال بعد زنم گفت تو بی‌عرضه هستی بیا طلاق بگیریم، من نمی‌خواهم با تو زندگی کنم. برای اینکه او را راضی کنم، چند بار وام گرفتم، یک بار دماغش را عمل کرد و یک بار یخچال خریدیم و بار دیگر فرش خریدیم اما دیگر نمی‌خواستم وام بگیرم. زنم دوباره گفت بیا حق طلاق بده. من هم قبول کردم و حق طلاق به زنم دادم تا راضی شود بماند. اما دوباره صحبت بزرگ کردن سالن آرایش را پیش کشید. من گفتم ۲۰۰ میلیون تومان وام گرفتم که دیسک گردنم را عمل کنم و نمی‌توانم پولی به تو بدهم. زنم که این موضوع را فهمید به من گفت حالا شب عید است بیا طلا بخریم، بعد از عید می‌فروشیم و گردنت را عمل کن. بعد از عید که شد یک گوشی آیفون ۱۳ خرید و مرا مجبور کرد قسط آن را بدهم. به زنم گفتم طلاها را بفروش تا من گردنم را عمل کنم اما توجهی نمی‌کرد. مهمان‌های غریبه به خانه می‌آورد و وقتی سوال می‌کردم جواب سربالا می‌داد.