من مادری هستم 26 ساله و سه تا بچه کوچک دارم و سر کثیفکاری یا خرابکاری بچه ها آنها را تنبیه می کنم و بعد از چند دقیقه پشیمون می شوم و گریه می کنم فقط بیماری میگرن و کم خونی دارم بچه هام خیلی دوستم دارند اما نمی دونم چه جوری از این اخلاقم دست بردارم.
من خیلی زود رنج هستم و با کوچکترین چیز با همسرم دعوا می کنم. لطفا راهنمایی کنید چکار کنم تا ارامش داشته باشم.
پسرم از من حرف شنوی ندارد هر کاری دلش می خواهد انجام می دهد خیلی هم پرخاشگر شده است.
من یک مادرم خیلی زود عصبی میشوم شوهرم هم بیکار است. سرم زیاد درد میکند و از سر و صدا بدم میاد و عصبی میشوم با بچه ها و همسرم دعوا میکنم معده درد هم دارم و چشمهایم قرمز میشوند.
همسر من دچار بیماری سختی شد بعد از بیماری از بیمارستان تا سلامتی کامل به منزل مادر ایشان آمده ایم تقریبا یک سال از سلامتی کاملشون میگذرد ولی می گوید دیگر نمی توانم مادرم را رها کنم و به زندگی برگردم و کلا باید با مادرم باشم حتی جدا شدن چند ساعت برایش سخت است و هر جا باشد باید عصر پیش مادرش باشد و من هم مجبورم با مادر ایشان زندگی کنم. من چکار کنم؟