مصرف منظم و طولانی مدت ملین ها ممنوع!
رکنا: اگر تا به حال دچار یبوست شده باشید ممکن است از ملین ها استفاده کرده باشید. این داروها به راحتی و بدون نیاز به نسخه قابل تهیه هستند و اغلب به حرکت روده کمک می کنند.
به گزارش رکنا، قطعا افراد زیادی از ملینها استفاده میکنند و برخی از سالمندان برای عملکرد روده خود بسیار به آنها وابسته هستند. اما شاید شنیده باشید که مصرف طولانیمدت ملینها ایده خوبی نیست. هرچند عوارض جدی ناشی از مصرف مزمن ملینها نادر است، اما اتفاق میافتد. به همین دلیل، تا جایی که امکان دارد، مصرف درازمدت ملینها باید زیر نظر و با راهنمایی پزشک انجام شود.
آیا ملینها باعث «تنبل شدن روده بزرگ» میشوند؟
احتمالاً خیر. پس این ایده از کجا آمده است؟
یک گزارش مورد که در دهه ۱۹۶۰ منتشر شد، تغییرات رودهای را در بیماری توصیف کرد که بیش از ۴۰ سال از ملینهای محرک استفاده کرده بود. هنگامی که روده بزرگ او بررسی شد، پزشکان متوجه کاهش تعداد برخی سلولهای کلیدی در روده بزرگ شدند. این موضوع نگرانیهایی را ایجاد کرد مبنی بر اینکه آیا مصرف طولانیمدت ملینهای محرک میتواند به روده آسیب برساند و در نهایت منجر به «روده بزرگ تنبل» (که به آن کولون کاتارتیک نیز گفته میشود) شود. در این حالت، روده بزرگ به لولهای بیتحرک تبدیل میشود که عملاً عملکرد عضلانی لازم برای پیش راندن مدفوع را ندارد.
با این حال، یک مرور بعدی بر بیش از ۷۰ مقاله که ۲۴۰ مورد سوءمصرف ملینهای محرک (مانند بیزاکودیل، فرآورده های حاوی سنا و سدیم پیکوسولفات) را توصیف کرده بودند، هیچ موردی از کولون کاتارتیک گزارش نکرد. پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که موارد پیشین کولون کاتارتیک ممکن است با ملینی به نام پودوفیلین مرتبط بوده باشد که امروزه دیگر توصیه نمیشود. همچنین مروری بر ۴۳ مقاله درباره ایمنی ملینهای محرک نشان داد بسیاری از این مطالعات از کیفیت پایینی برخوردار بودهاند و حجم نمونه کوچکی داشتهاند. عوامل مداخلهگر، مانند مصرف سایر داروها و سن بیماران، اغلب در نظر گرفته نشده بودند.
در مجموع، هیچ شواهد معتبری یافت نشد که نشان دهد مصرف مزمنِ ملینهای محرک به روده آسیب میزند. با این حال، دلایل خوب دیگری وجود دارد که نشان میدهد نباید ملینها را بهطور منظم و در بلندمدت مصرف کرد، مگر اینکه با توصیه پزشک باشد و او روند وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد.
سوءمصرف مُلینها زمانی رخ میدهد که فرد برای کاهش وزن، بهطور مکرر و مداوم از ملینها استفاده کند. شایعترین علامت سوءمصرف ملین، اسهال است که میتواند با دلدرد (گرفتگی شکم)، تهوع، استفراغ و کاهش وزن همراه باشد اما سوءمصرف ملینها میتواند تعادل الکترولیتهای بدن را نیز بر هم بزند. الکترولیت اصلی موجود در مدفوع، پتاسیم است. وقتی بدن در اثر اسهال مقدار بیشتری پتاسیم از دست میدهد، ممکن است سطح پتاسیم خون کاهش پیدا کند. این امر میتواند منجر به موارد زیر شود:
ضعف عمومی عضلات
عوارض قلبی
تغییر در ریتم قلب
در موارد شدید، توقف ضربان قلب که میتواند منجر به مرگ شود.
بر اساس یافته های یک مرور نظاممند از گزارشهای موردی در سال ۲۰۲۰، سوءمصرف مُلینها میتواند منجر به مشکلات قلبی از خفیف تا شدید شود. سوءمصرف مُلینها همچنین میتواند سطوح سایر الکترولیتها مانند کلسیم و منیزیم را کاهش دهد و منجر به انقباض و گرفتگیهای دردناک عضلانی شود. گاهی اوقات، مصرف مزمن مسهلها میتواند کلیه را نیز به شدت تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، اگر ملین را طبق دوز توصیهشده مصرف کنید، خطر عوارض جدی الکترولیتی، بسیار پایین است.
دو مطالعه در بریتانیا که یک مجموعه داده شامل تقریباً نیم میلیون شرکتکننده را بررسی کردند، نشان داد استفاده منظم از ملینها با افزایش خطر ابتلا به افسردگی و زوال عقل مرتبط است. یکی از نظریهها این است که سوءمصرف مزمن ملینها میتواند آنچه به نام محور روده-میکروبیوم-مغز شناخته میشود (یعنی نحوه ارتباط میکروبیوتا و مغز) را تغییر داده و منجر به افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی مانند افسردگی و زوال عقل شود. همچنین، سوءمصرف ملینها معمولاً با اختلالات خوردن مرتبط است، بنابراین مهم است که هر کسی که سوءمصرف ملینها دارد، ارزیابی جامع و کامل سلامت روان نیز دریافت کند. ممکن است نیاز به یک برنامه برای رسیدگی به مشکل گستردهتر باشد.
ارسال نظر