نیجریه بازگشت ۱۹ زن و کودک از اسارت، آزادی همیشه به معنای پایان ترس نیست/ تحلیل روانشناسی خبر ترند

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، بازگشت فردی که تجربه ربایش و اسارت داشته، از نظر روانشناختی فقط بازگشت به خانه نیست آغاز مرحله ای تازه برای بازسازی احساس امنیت است. فرد ممکن است از نظر جسمی آزاد شده باشد، اما ذهن او همچنان درگیر خاطرات تهدید، انتظار خطر و ناتوانی در کنترل شرایط باشد.

چرا آزادی همیشه به معنای آرامش فوری نیست؟

در تجربه های تهدیدآمیز، دستگاه عصبی ممکن است برای حفظ بقا در وضعیت آماده باش قرار بگیرد. پس از پایان خطر نیز این وضعیت لزوماً بلافاصله خاموش نمی شود. اختلال خواب، کابوس، حساسیت به صداهای ناگهانی، ترس از جدایی و دشواری اعتماد دوباره می توانند از واکنش های احتمالی پس از چنین تجربه ای باشند.

البته همه بازماندگان واکنش یکسانی ندارند و نباید صرف تجربه اسارت را معادل ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه دانست. شدت آسیب، شرایط اسارت، حمایت خانواده و تجربه های قبلی در روند بهبود نقش دارند.

کودکان پس از اسارت به چه حمایتی نیاز دارند؟

برای کودکان، بازگشت به محیط خانواده اهمیت زیادی دارد اما حمایت نباید به استقبال و دیدار دوباره محدود شود. کودک ممکن است نتواند تجربه خود را به زبان بیاورد و ترس هایش را از طریق رفتار، بازی، اختلال خواب یا چسبندگی عاطفی نشان دهد.

فشار برای تعریف کردن جزئیات حادثه، پرسش های مکرر و انتظار برای بازگشت سریع به رفتارهای عادی می تواند شرایط را دشوارتر کند. کودک به محیطی امن، پاسخ های صادقانه و متناسب با سن و حضور مراقبان قابل اعتماد نیاز دارد.

چرا گروه روانشناسی رکنا به این خبر می پردازد؟

آزادی گروگان ها پایان یک بحران امنیتی است، اما ممکن است آغاز یک دوره حساس روانی برای بازماندگان باشد. بازسازی امنیت روانی، به اندازه نجات جسمانی اهمیت دارد.

این خبر چه چیزی درباره انسان به ما می گوید؟

انسان برای بازگشت به آرامش فقط به پایان یافتن خطر نیاز ندارد او باید دوباره احساس کند جهان قابل پیش بینی و روابط انسانی قابل اعتماد هستند. امنیت روانی، تجربه ای است که در ارتباط با دیگران و در گذر زمان بازسازی می شود.

سهم ما از این اتفاق چیست؟

در مواجهه با افرادی که تجربه های تلخ و تهدیدآمیز داشته اند، بجای کنجکاوی درباره جزئیات حادثه، به نیازهای عاطفی آنها توجه کنیم. گاهی گوش دادن بدون قضاوت، احترام به سکوت و فراهم کردن احساس امنیت، بسیار ارزشمندتر از توصیه های عجولانه است.

تلنگر روانشناختی

گاهی انسان از اسارت آزاد می شود، اما هنوز برای احساس آزادی به زمان نیاز دارد. نجات یک انسان با بازگشت احساس امنیت او کامل می شود.

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1267031