چرا بعضی زوج ها زیر یک سقف اند اما با هم زندگی نمی کنند؟

رکنا: ممکن است دو نفر هر شب کنار هم بخوابند، صبحانه بخورند، درباره خرید خانه و هزینه های فرزندشان صحبت کنند و حتی در مهمانی ها زوجی خوشبخت به نظر برسند؛ اما مدت ها باشد که دیگر از دنیای درونی یکدیگر خبر ندارند. آنها هنوز همسرند، اما رابطه شان به مجموعه ای از وظایف روزمره تبدیل شده است. چه زمانی زندگی مشترک بدون صمیمیت ادامه پیدا می کند؟

وقتی رابطه به اداره یک خانه محدود می شود

یکی از نشانه های فاصله عاطفی، کاهش گفتگوهای شخصی است. زوج ها ممکن است ساعت ها درباره مسائل مالی، فرزندان و کار صحبت کنند، اما کمتر از ترس ها، آرزوها، دلخوری ها و نیازهای عاطفی خود بگویند.

این وضعیت گاهی بتدریج شکل می گیرد. فشار اقتصادی، مسئولیت های فرزندپروری، خستگی شغلی و اختلاف های حل نشده، فرصت توجه به رابطه را کاهش می دهند. در ابتدا ممکن است زوجین تصور کنند این فاصله موقتی است، اما تداوم آن می تواند صمیمیت را فرسوده کند.

فاصله عاطفی چگونه ایجاد می شود؟

در نظریه دلبستگی بزرگسالان، احساس امنیت در رابطه نقش مهمی در صمیمیت دارد. افراد زمانی راحت تر نیازها و آسیب پذیری های خود را بیان می کنند که انتظار داشته باشند طرف مقابل به آنها توجه نشان دهد.

وقتی پاسخ های مکرر با بی اعتنایی، انتقاد یا تمسخر همراه شود، فرد ممکن است به تدریج از بیان احساسات خودداری کند. در چنین شرایطی، سکوت همیشه نشانه رضایت نیست. گاهی فرد دیگر امیدی به شنیده شدن ندارد.

آیا زندگی بدون دعوا نشانه رابطه سالم است؟

بعضی زوج ها برای جلوگیری از تنش، درباره مسائل مهم حرف نمی زنند. آنها اختلاف را حل نمی کنند، بلکه از مواجهه با آن فرار می کنند. پژوهش های جان گاتمن درباره روابط زوجین نشان می دهد که نحوه مدیریت تعارض و کیفیت تعامل های روزمره در پایداری رابطه اهمیت دارد. مسئله این نیست که زوج ها هرگز اختلاف نداشته باشند؛ مهم این است که بتوانند بدون تحقیر و تخریب درباره اختلاف ها گفت و گو کنند.

چگونه می توان دوباره به رابطه نزدیک شد؟

بازسازی صمیمیت لزوما با تصمیم های بزرگ آغاز نمی شود. گفت و گوی بدون تلفن همراه، پرسیدن درباره احساسات طرف مقابل، توجه به تلاش های کوچک و بیان روشن نیازها می توانند نقطه شروع باشند.

اگر فاصله عاطفی طولانی شده یا گفت و گوها همیشه به تعارض منجر می شوند، زوج درمانی می تواند به شناسایی الگوهای ارتباطی کمک کند. خطرناک ترین فاصله در ازدواج، فاصله میان دو اتاق نیست؛ فاصله میان دو انسانی است که دیگر چیزی برای گفتن به یکدیگر ندارند.

درباره این خبر سوالی دارید؟ در نظرات از رکنا بپرسید. پایان خبر / رکنا / کدخبر 1265359