شب بخیر! عکس قدیمی در کشوی میز

شاید دیدن بعضی خاطره ها دلنشین باشد و بعضی دیگر کمی دلتنگت کند. هر دو احساس می توانند کنار هم باشند. دلتنگ شدن یعنی چیزی برایت اهمیت داشته، اما قرار نیست تمام شب را در گذشته بمانی. می توانی به آن تصویر نگاه کنی، حضور آدم ها و حال وهوای آن روز را به یاد بیاوری و بعد، آرام عکس را سر جایش بگذاری.

زندگی فقط همان لحظه ثبت شده نیست. آن تصویر یک قاب کوچک است، نه تمام داستان. در بیرون قاب، روزهای بعد آمده اند؛ تصمیم هایی که گرفته ای، آدم هایی که ملاقات کرده ای و توانایی هایی که در خودت کشف کرده ای. شاید آن وقت ها نمی دانستی از پس چه چیزهایی برمی آیی، اما حالا می دانی که مسیر را تا اینجا آمده ای.

امشب اگر خاطره ای به سراغت آمد، لازم نیست با آن بجنگی. چند لحظه برایش جا باز کن و به خودت یادآوری کن که گذشته بخشی از توست، اما تمام تو نیست. بعد نگاهت را به اتاق امشب برگردان: به نور کم، به بالش، به نفسی که آرام تر می شود.

شب بخیر! عکس ها را می شود بست، بی آنکه خاطره ها را انکار کرد.