شب بخیر! صدای باران روی پنجره

باران همیشه به معنی یکسانی نیست. گاهی آمدنش خوشحالمان می کند، گاهی برنامه ای را به هم می زند و گاهی فقط یادآور روزهایی است که در انتظار تمام شدنشان بوده ایم. احساس های آدم هم همین طورند؛ می آیند و می روند، و هرکدام می توانند مدتی در دل ما بمانند. لازم نیست برای هر احساس توضیحی پیدا کنیم یا فورا آن را کنار بزنیم. گاهی می توان گفت: «این هم هست؛ فعلا می گذرد.»

اگر امروز چیزی دلت را سنگین کرده، تصور کن قطره ها آهسته از روی شیشه پایین می روند و با خودشان بخشی از غبار روز را می برند. نه اینکه همه چیز یک باره حل شود؛ فقط شاید برای چند لحظه فضای تازه ای درونت باز شود. همان چند لحظه هم ارزش دارد.

امشب می توانی یک نفس آرام بکشی و اجازه بدهی سروصدای روز کمی دورتر شود. هیچ کاری لازم نیست بکنی. لازم نیست به نتیجه برسی یا فهرستی از تصمیم ها بسازی. فقط گوش کن، حتی اگر باران واقعی نیست؛ به سکوت اتاق، به نفس خودت، یا به آرامشی که آهسته پیدا می شود.

شب بخیر! بگذار شب، مثل بارانی آرام، غبار خستگی را بشوید.