صبح بخیر / قوی بودن همیشه نشانه حال خوب نیست/ ماسک را از صورتتان بردارید

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، درباره آدم‌ های همیشه قوی یک واقعیت تلخ وجود دارد:

هرچه بهتر مشکلاتت را پنهان کنی، احتمال اینکه دیگران نیازت به کمک را ببینند کمتر می‌ شود.

تو همان آدمی هستی که وقتی دیگران به هم می‌ ریزند، کنارشان می‌ مانی؛ وقتی مشکلی پیش می‌ آید، راه‌ حل پیدا می‌ کنی و وقتی همه خسته‌ اند، باز خودت را جمع می‌ کنی و می‌ گویی: من خوبم.

اما این من خوبم های تکراری همیشه نشانه خوب بودن نیستند.

گاهی پشت چهره آرام کسی ایستاده که مدت‌ ها فرصت نکرده درباره خستگی‌ های خودش حرف بزند.

اطرافیان نیز ممکن است به تصویر قدرتمند تو عادت کنند؛ آنقدر که وقتی یک روز کم می‌ آوری، با تعجب بپرسند: تو چرا اینطوری شدی؟

انگار قوی بودن به‌ تدریج از یک ویژگی به وظیفه تبدیل شده است.

اما هیچ انسانی قرار نیست همیشه ستون دیگران باشد.

گاهی باید بگویی :خسته‌ام.

گاهی باید اجازه بدهی کسی دستت را بگیرد.

گاهی نیز حق داری بدون احساس گناه، از همه فاصله بگیری و به خودت برسی.

صبح بخیر به تو که لازم نیست همیشه قوی باشی؛ گاهی اعتراف به خستگی، شجاعانه‌ تر از تظاهر به خوب بودن است.