کاش الان بغلت می کردم؛ یک جمله ساده یا راهی برای نزدیک ماندن؟ / صمیمیت در رابطه از راه دور

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، تماس تمام شده، اما دلتنگی هنوز هست؟  تصور کنید بعد از روزی سخت، بالاخره فرصت تماس پیدا کرده اید. درباره کار، غذا، خستگی و برنامه فردا حرف می زنید. چند بار تصویر قطع می شود و بعد یکی از شما می گوید: دیگر بخواب، فردا زود بیدار می شوی. ؛ تماس تمام می شود. از حال روزمره یکدیگر خبر دارید، اما هنوز چیزی کم است. شاید دلتان می خواست پیش از خداحافظی بگویید: کاش الان کنارم بودی. این صحنه فرضی، پرسشی برای فکر کردن به ارتباط از راه دور است: در تماس های شما، برای بیان دلتنگی و محبت هم جا هست؟

پژوهش تازه چه چیزی را بررسی کرده است؟

جیسون میتالا، سارا دیکرسون و برت جاکوبیاک در مقاله ای منتشرشده در ۲۵ اوت ۲۰۲۶ در مجله Journal of Social and Personal Relationships، دو شکل رفتار نزدیک به لمس را بررسی کردند: اجرای نمادین محبت بدنی، مانند اشاره به آغوش در تماس تصویری، و بیان کلامی آن، مانند گفتن «کاش می توانستم بغلت کنم».

این رفتارها با کیفیت رابطه همراه بودند. پژوهشگران بر مقدماتی بودن شواهد تاکید دارند؛ ممکن است رابطه بهتر، ابراز محبت را بیشتر کند و ابراز محبت نیز به رابطه کمک کند. برای تعیین جهت اثر، پژوهش آزمایشی لازم است.

از گزارش روزانه تا بیان احساس

برای فکر کردن به تماس بعدی، دو جمله را کنار هم بگذارید:

ـ امروز خیلی خسته شدم.

ـ امروز خیلی خسته شدم و دلم می خواست چند دقیقه کنار تو بنشینم.

جمله دوم علاوه بر شرح وضعیت، خواسته عاطفی گوینده را هم روشن می کند. قرار نیست همیشه شاعرانه حرف بزنید یا جمله آماده بفرستید. می توانید با زبان معمول خودتان بگویید چه چیزی از حضور دیگری را کم دارید.

ممکن است دلتان برای قدم زدن کنار هم، شنیدن صدای او در خانه یا همان سکوت مشترک آخر شب تنگ شده باشد. کدام بخش را تا به حال به خودش گفته اید؟

محبت تان را بیان می کنید یا انتظار دارید حدس زده شود؟

تلنگر روانشناسی دکتر مریم سامانی- روانشناس بالینی و استاد دانشگاه

گاهی در ذهن خود می گوییم: معلوم است که دوستش دارم؛ مگر نمی بیند هر روز تماس می گیرم؟

اما برای یک گفت و گوی روشن تر، می توانید از هم بپرسید:

از میان کارهایی که برای نزدیک ماندن انجام می دهم، کدام یک واقعا به تو احساس محبت می دهد؟

ممکن است چیزی که برای شما مهم است، برای شریک تان همان معنا را نداشته باشد. پاسخ او را پیش از دفاع از تلاش های خود بشنوید. این سوال فرصتی برای شناختن ترجیح یکدیگر است، نه امتحان گرفتن از میزان عشق.

محبت را به وظیفه تبدیل نکنید

اگر گفتن جمله های عاطفی یا انجام حرکتی در تماس تصویری برای یکی از شما راحت نیست، آن را به آزمون علاقه تبدیل نکنید. می توانید شیوه ای را پیدا کنید که هر دو با آن آسوده باشید؛ مثلا یک پیام صوتی کوتاه، تعریف کردن خاطره ای مشترک یا بیان اشتیاق برای دیدار بعدی.

همچنین می توانید درباره زمان تماس توافق کنید. جمله «امشب توان گفت و گوی طولانی ندارم، اما دوست دارم فردا با فرصت بیشتری صدایت را بشنوم» هم محدودیت را بیان می کند و هم برای ادامه ارتباط جا می گذارد.

این پیشنهادها برای گفت و گو هستند؛ پژوهش تازه، آنها را به عنوان یک برنامه درمانی نیازموده است.

یک سوال برای تماس بعدی

پیش از خداحافظی بپرسید:

ـ وقتی از هم دوریم، چه کاری از طرف من باعث می شود بیشتر احساس نزدیکی کنی؟

سپس درباره یک کار کوچک و شدنی توافق کنید؛ کاری که بتوانید با میل و توجه انجام دهید.

فاصله را نمی توان همیشه کوتاه کرد؛ اما می توان درباره دلتنگی، واضح تر و صادقانه تر حرف زد.

منبع

Mitala, J. A., Dickerson, S. E., & Jakubiak, B. K. (2026). “I can feel that you love me”: Approximating affectionate touch in long-distance romantic relationships. Journal of Social and Personal Relationships. Advance online publication

DOI: 10.1177/02654075261481218