زمان شروع آلرژی غذایی در افراد چیست؟

به گزارش رکنا، بر اساس نتایج یک بررسی جهانی، مجموعه ای از نشانه های اولیه در زندگی به طور پیوسته پیش از بروز آلرژی غذایی در کودکان مشاهده می شود. این عوامل شامل بروز اگزما در دوران نوزادی، مصرف آنتی بیوتیک در نخستین ماه تولد و تأخیر در افزودن بادام زمینی به رژیم غذایی هستند.

این مطالعه نشان می دهد که به جای یک دلیل ارثی واحد، آلرژی غذایی از تعامل عوامل اولیه ای سرچشمه می گیرد که شیوه یادگیری سیستم ایمنی در پذیرش مواد غذایی روزمره را شکل می دهند. تحلیل این ترکیب عوامل می تواند به پزشکان در شناسایی نوزادانی که نیاز به پیشگیری زودهنگام دارند و همچنین در راهنمایی خانواده ها در زمان شروع مصرف غذاهای حساسیت زا کمک کند.

بررسی داده ها از ۴۰ کشور که نزدیک به سه میلیون کودک را دربرمی گیرد، نشان داد که الگوهای مشخصی از مشکلات پوستی، دارویی و تغذیه ای در سال های اولیه زندگی، همواره پیش از ایجاد آلرژی غذایی دیده می شوند.

دانشمندان دانشگاه مک مستر کانادا این شواهد جهانی را تجزیه وتحلیل کرده و نشان داده اند که چگونه این عوامل در کودکانی که بعدها به برخی غذاها واکنش نشان می دهند، دسته بندی می شوند. خطر، زمانی به شدت افزایش یافت که اگزما در دوران نوزادی دیده شد، آنتی بیوتیک ها در ماه اول به نوزاد تجویز شدند یا بادام زمینی پس از یک سالگی وارد رژیم غذایی کودک شد.

با این وجود، این نشانه ها لزوماً آینده کودک را به طور قطعی تغییر نمی دهند، اما برای محققان ضروری است که تعامل میان این عوامل را پیش از اصلاح راهکارهای پیشگیری مشخص کنند.

پوست؛ شاخصی برای خطر آلرژی

بروز مشکلات پوستی مانند اگزما در سال نخست زندگی، به ویژه در کودکانی که سیستم ایمنی آنها غذاهای روزمره را تهدید می بیند، شایع است. یافته ها نشان می دهند که اگزمای نوزادی می تواند خطر آلرژی غذایی را سه تا چهار برابر افزایش دهد و وجود خس خس سینه یا حساسیت بینی نیز این خطر را مضاعف می کنند.

اگرچه اکثر نوزادان با اگزما به آلرژی غذایی مبتلا نمی شوند، این یافته نشان می دهد که مؤلفه های پوستی در کنار سایر عوامل بیولوژیکی بهترین عملکرد را دارند. همچنین، ژنتیک به تنهایی در توضیح روند آلرژی غذایی کافی نیست و نقش میکروبیوم نیز بسیار مهم است.

پژوهشگران تأکید دارند که نمی توان فقط با اتکا به ژنتیک روند آلرژی غذایی را توضیح داد و باید به تعامل میان ژنتیک، سلامت پوست، میکروبیوم و محیط زیست توجه کرد. این پیچیدگی به راهبردهای پیشگیری نیاز دارد که بر چندین مسیر بیولوژیکی در ابتدای زندگی تمرکز داشته باشد.

مصرف زودهنگام مواد غذایی حساسیت زا

زمان بندی مصرف غذاهای اولیه و داروها در سال نخست زندگی نقش مهمی در خطر آلرژی غذایی ایفا می کند. به تعویق انداختن اضافه کردن غذاهای حساسیت زا می تواند بر شدت این خطر بیفزاید. واضح ترین نشانه زمانی است که بادام زمینی پس از یک سالگی به کودک داده شود، زیرا احتمال توسعه آلرژی در این صورت بیش از دو برابر خواهد شد.

آنتی بیوتیک ها و تأثیر بر سیستم ایمنی

مصرف آنتی بیوتیک در هفته های اولیه تولد، تأثیری مشابه بر رشد سیستم ایمنی دارد. این داروها با کاهش باکتری های روده، میکروبیوم را تغییر داده و بر شیوه یادگیری سلول های ایمنی برای شناسایی غذاهای بی ضرر اثر می گذارند.

تأثیر عوامل مربوط به تولد

سابقه خانوادگی هنوز از مهم ترین عوامل خطر به شمار می رود. به ویژه اگر هر دو والدین آلرژی داشته باشند، احتمال بروز آلرژی در کودک افزایش می یابد. همچنین، فرزندان پسر و نوزادان اول کمتر در معرض آلرژی هستند. علاوه بر این، شرایط تولد و عوامل اجتماعی نیز می توانند تأثیرگذار باشند.

عواملی که بی تأثیرند

مواردی چون وزن پایین هنگام تولد یا تولد دیرهنگام ممکن است جنبه های دیگری از سلامت را تحت تأثیر قرار دهند، اما تأثیری بر پیش بینی بروز آلرژی غذایی ندارند. همچنین عواملی مانند تغذیه مادر در دوران بارداری، عدم شیردهی یا استرس مادر در دوران بارداری تأثیر چشمگیری بر خطر آلرژی نشان نداده اند.

به طور کلی، آلرژی غذایی غالباً از نشانه های اولیه ای نشأت می گیرد که پیش از واکنش های نخست کودک ظاهر می شوند و این امر می تواند در متمرکز شدن راهبردهای پیشگیرانه بر زمان بندی مناسب و سلامت پوست مثمرثمر باشد.

نتایج این مطالعه در نشریه JAMA Pediatrics منتشر شده است.