بازیگر مشهور زن نمی خواست زخم های کودکی اش به دخترانش برسد/ آیا می توان چرخه رنج خانوادگی را شکست؟
رکنا:پشت زندگی پرزرق و برق یکی از مشهورترین زنان سینما، کودکی ای قرار دارد که خودش بارها آن را بی ثبات توصیف کرده است. حالا در ۶۳ سالگی، وقتی از مهمترین درس زندگی اش حرف می زند، نه نام یک کارگردان بزرگ را می آورد و نه از موفقیت های سینمایی اش می گوید؛ او از سه دخترش حرف می زند.
به گزارش گروه روانشناسی رکنا، این زن دمی مور است؛ بازیگری که می گوید رومر، اسکات و تالولا ویلیس به او درس بزرگی درباره پذیرش و عشق داده اند. مور ۲۵ سپتامبر در مراسم سالانه جوایز الهام بخش Step Up در لس آنجلس حاضر شد؛ جایی که دخترش تالولا نیز همراه او بود. حضور مادر و دختر مورد توجه رسانه ها قرار گرفت و آنها حتی با لباس هایی هماهنگ در مراسم ظاهر شدند. اما پشت این تصویر آرام خانوادگی، تاریخ بسیار پیچیده تری وجود دارد.
دمی مور از چه خانواده ای آمد؟
مور پیش از این درباره کودکی پرآشوبش صحبت کرده است. خانواده او بارها محل زندگی خود را تغییر دادند و رابطه والدینش نیز بی ثبات بود. او در سال های بعد وارد هالیوود شد و سرانجام در سال ۱۹۸۷ با بروس ویلیس ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سه دختر بود: رومر، اسکات و تالولا.
مور و ویلیس در سال ۲۰۰۰ طلاق گرفتند، اما رابطه خانوادگی آنها به شکلی ادامه پیدا کرد که سال ها بعد نیز بارها در کنار یکدیگر دیده شدند. با این حال رابطه مور با دخترانش همیشه به آرامی امروز نبود.
سال ها پیش، خود دخترانش علنا درباره دوره ای صحبت کردند که رابطه آنها با مادرشان به شدت آسیب دیده بود. تالولا گفته بود در دوره ازدواج مور با اشتون کوچر احساس می کرد فراموش شده و حتی در ذهن خودش به این نتیجه رسیده بود که مادرش دوستش ندارد.
رومر نیز توضیح داده بود مدتی میان مادر و خواهرانش نقش واسطه را بازی می کرد و خانواده دوره بسیار دشواری را پشت سر گذاشت. همین گذشته باعث می شود رابطه امروز آنها معنای متفاوتی پیدا کند.
تالولا اخیرا هنگام ازدواج خودش، مادرش را ستون اصلی تمام تجربه مراسم عروسی توصیف کرده است. مور نیز در آماده سازی مراسم کنار دخترش بود.
والد می تواند تصمیم بگیرد الگوی خانواده اش را تکرار نکند
دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی، استاد دانشگاه و متخصص حوزه آسیب های روانی و تروما، می گوید یکی از موضوعات مهم در روانشناسی خانواده انتقال الگوها میان نسل هاست.
کودکی که در محیطی پرتنش، غیرقابل پیش بینی یا از نظر عاطفی ناپایدار بزرگ می شود، ممکن است برخی از همان الگوها را در بزرگسالی تکرار کند؛ اما این سرنوشت اجتناب ناپذیر نیست. آگاهی از تجربه های گذشته می تواند نقطه شروع تغییر باشد.
به گفته دکتر سامانی، گاهی فرد پس از پدر یا مادر شدن تازه متوجه می شود چه چیزهایی در کودکی خودش وجود نداشته است. نیاز کودک به امنیت، توجه یا شنیده شدن می تواند خاطرات فراموش شده والد را نیز فعال کند. اما نکته مهم دیگری هم در داستان دمی مور وجود دارد: شکستن چرخه به معنای داشتن یک رابطه خانوادگی بدون اشتباه نیست.
رابطه مور و دخترانش دوره های بسیار دشواری داشته است. آنها حتی درباره رنج ها و فاصله میان خود به صورت عمومی حرف زده اند بنابراین شاید بخش قابل توجه داستان آنها این نباشد که یک مادر توانسته خانواده ای بی نقص بسازد؛ بلکه این باشد که یک رابطه آسیب دیده می تواند در طول زمان تغییر کند.
در خانواده ها همیشه امکان بازنویسی بخشی از رابطه وجود دارد؛ البته زمانی که تجربه طرف مقابل شنیده شود، مسئولیت پذیری وجود داشته باشد و تغییر فقط در حد حرف باقی نماند.
-
شورا منحل نمیشود؛ اما نظارتش کجاست؟ /چمران از منحل نشدن شورا میگوید؛ مردم از کارکرد آن میپرسند! + فیلم
ارسال نظر