ستاره کهنه کار سینما در ۹۱ سالگی از بازیگری بازماند/ افت شدید بینایی رویای بازگشت را گرفت!

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، دنچ در گفت وگویی رادیویی در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ توضیح داد که دیگر نمی تواند مانند گذشته بازی کند، بخواند یا چهره افراد را به درستی تشخیص دهد. او همچنین از موقعیت هایی گفته است که افراد غریبه را با آشنایان خود اشتباه گرفته و برای سلام کردن به آنها نزدیک شده است.

این بازیگر از سال ۲۰۱۲ درباره ابتلای خود به دژنراسیون ماکولا مرتبط با افزایش سن صحبت کرده بود. این بیماری بخشی از شبکیه به نام ماکولا را درگیر می کند؛ بخشی که برای دید مرکزی و تشخیص جزئیات اهمیت زیادی دارد. شدت و سرعت پیشرفت بیماری در افراد مختلف متفاوت است و پیامدهای آن به وضعیت هر بیمار بستگی دارد.

دنچ در سال های گذشته نیز از دشواری کار در صحنه فیلمبرداری گفته بود. او برای یادگیری دیالوگ ها به کمک دوستان و تکرار متکی شده بود؛ روشی که امکان ادامه فعالیت را برای مدتی فراهم کرد، اما اکنون به نظر می رسد محدودیت های بینایی بیش از گذشته بر زندگی حرفه ای او تاثیر گذاشته اند.

پایان یک دوره، نه پایان ارزش یک عمر فعالیت

جودی دنچ برای مخاطبان جهانی با نقش ام در مجموعه جیمز باند شناخته می شود و در فیلم های متعدد سینما و آثار شکسپیری نیز حضور داشته است. او برای بازی در فیلم شکسپیر عاشق جایزه اسکار دریافت کرد و در طول فعالیت حرفه ای خود جوایز مهم دیگری نیز به دست آورد.

با این حال، خبر ناتوانی او در ادامه بازیگری تنها از دست رفتن امکان اجرای یک حرفه نیست. برای هنرمندی که بخش بزرگی از هویت و زندگی روزمره خود را در ارتباط با صحنه، متن و نقش ها ساخته است، محدودیت جسمی می تواند به معنای تغییر عمیق در عادت ها، استقلال و شیوه ارتباط با جهان باشد.

سازگاری روانی با محدودیت های تازه

از منظر روانشناسی، مواجهه با محدودیت های جسمی در سنین بالا می تواند مجموعه ای از تغییرات عاطفی و اجتماعی را به همراه داشته باشد. کاهش استقلال، نیاز به کمک دیگران و کنار گذاشتن فعالیت های مهم زندگی ممکن است برای برخی افراد دشوار باشد؛ هرچند واکنش افراد به این شرایط یکسان نیست.

دنچ در صحبت های اخیرش بر ضرورت سازگاری و ادامه دادن زندگی با وجود محدودیت ها تاکید کرده است. علاقه او به شعرهای شکسپیر نیز همچنان پابرجاست؛ علاقه ای که نشان می دهد ارتباط عاطفی با هنر می تواند حتی در شرایطی که اجرای حرفه ای آن دشوار شده، بخشی از زندگی فرد باقی بماند.

داستان جودی دنچ یادآور این واقعیت است که پیری و بیماری می توانند شکل فعالیت های روزمره را تغییر دهند، اما لزوما ارزش تجربه ها، خاطرات و دستاوردهای یک عمر را از میان نمی برند.