این والدین، ناخواسته آبروی روانی کودک را می برند؟ / این لحظه ها را به فضای مجازی نبرید

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، انتشار عکس و فیلم کودک در فضای مجازی فقط انتخاب تصویر زیبا نیست. موضوع به حریم خصوصی، اطلاعات قابل شناسایی و حق کودک برای مشارکت در تصمیمی مربوط می شود که درباره اوست. کوچک بودن، حق داشتن حریم را از بین نمی برد؛ مسئولیت مراقبت از آن را بیشتر بر عهده بزرگ تر می گذارد.

لحظه آسیب پذیری را به محتوا تبدیل نکنید

گریه، تنبیه، بیماری، تعویض لباس و موقعیت های شرم آور، لحظه هایی هستند که کودک به مراقبت نیاز دارد. ثبت و انتشار آنها می تواند تجربه خصوصی او را به تماشای عمومی تبدیل کند.

پیش از انتشار، از خود بپرسید تصویر چه اطلاعاتی نشان می دهد و کودک چه فرصتی برای مخالفت داشته است. نام مدرسه، نشانی، برنامه رفت و آمد و جزئیات خصوصی نباید صرفا به دلیل جذاب بودن محتوا نادیده گرفته شوند.

رضایت کودک را جدی بگیرید

با افزایش سن، نظر کودک باید سهم بیشتری در تصمیم داشته باشد. اگر نمی خواهد تصویری منتشر شود، ناراحتی یا اصرار والد نباید او را مجبور به موافقت کند. درباره کودک کوچک تر هم مسئولیت انتخاب محتاطانه با بزرگ تر است.

رعایت این مرز در خانه، آموزش عملی احترام است. کودکی که درخواست حذف عکسش جدی گرفته می شود، تجربه می کند که درباره تصویر و اطلاعات خودش حق اظهار نظر دارد.

خاطره ساختن به انتشار وابسته نیست

عکس ها می توانند در مجموعه خصوصی خانواده بمانند. ارزش یک لحظه با تعداد بازدید آن تعیین نمی شود و رابطه والد و کودک برای ماندگار شدن، به تماشاگر نیاز ندارد.

پیش از انتشار، آینده تصویر را هم در نظر بگیرید: آیا هنوز با دیدن آن احساس احترام و مراقبت می شود؟ اگر پاسخ روشن نیست، نگه داشتن عکس در جمع خصوصی خانواده، انتخاب قابل دفاعی است.