مرگ خاموش در حیات وحش شهری؛ وقتی بنزین متانولی درخت و پرنده را می‌خشکاند/ کودکان بیشتر آسیب می بینند  + جدول

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، متانول به دلیل خصلت شدید قطبی، قابلیت پیوند بی‌نهایت با مولکول‌های آب دارد. زمانی که بخارات این الکل صنعتی از باک بنزین و لوله‌های اگزوز وارد هوای آزاد می‌شوند، در نخستین بارش‌های جوی شسته شده و به همراه قطرات باران به عمق خاک نفوذ می‌کنند. حضور این ماده در خاک، جمعیت باکتری‌ها و قارچ‌های مفید را نابود کرده و ریشه درختان چنار و نارون حاشیه خیابان‌ها را از جذب املاح بازمی‌دارد. از سوی دیگر، واکنش این بخارات با نور خورشید، گاز ازن خطرناک در سطح زمین تولید می‌کند و مه‌دود غلیظی می‌سازد که بافت سلولی برگ گیاهان را دچار خشکیدگی زودرس می‌کند.

پرواز در دالان گازهای سمی و نابودی جهت‌یابی پرندگان

ساختار تنفسی پرندگان شهری از جمله کبوترها، گنجشک‌ها و پرندگان مهاجر، دارای کیسه‌های هوایی حساسی است که هوا را با سرعتی چند برابر پستانداران پردازش می‌کند. تردد این پرندگان در ارتفاع پایین خیابان‌ها، آنان را مستقیما با متانول نسوخته و فرمالدئید روبرو می‌سازد. جذب این گازها در ریه پرندگان باعث سوختگی شیمیایی مجاری تنفسی و افت عملکرد اعصاب مرکزی می‌شود. از آنجا که جهت‌یابی و ادامه حیات پرنده به دقت بینایی وابسته است، رسوب اسید فرمیک در شبکیه چشم پرندگان، بینایی آنان را مختل کرده و باعث سقوط یا برخورد مداوم آنان با موانع شهری می‌شود.

بلع رسوبات خیابانی و اسیدوز کشنده در جانوران شهری

حیوانات خیابانی نظیر سگ‌ها و گربه‌ها به علت تردد دائم روی آسفالت آلوده به لکه‌ها و قطرات سوخت، بیشترین تماس فیزیکی را با این آلاینده‌ها دارند. این حیوانات هنگام پاکسازی و لیسیدن اندام‌های خود، ناخواسته ذرات فرونشسته متانول را می‌بلعند. کبد این جانوران مسیرهای سم‌زدایی بسیار کندی دارد و انباشت این ترکیبات در بدن آنان موجب اسیدوز شدید، از کار افتادن بافت کلیه، نابودی قرنیه و عصب چشم و در نهایت مرگ در اثر مسمومیت سیستمیک می‌شود.

قد کوتاه کودکان و حبس در کانون گازهای اگزوز

کودکان از منظر فیزیکی و بیولوژیک، بی‌دفاع‌ترین قربانیان تغییر ساختار سوخت هستند. موقعیت قرارگیری سر و صورت کودکان دقیقا هم‌سطح لوله‌های خروجی اگزوز خودروهای سبک و سنگین است؛ جایی که بیشترین غلظت بخارات متانول و فرمالدئید غلیظ وجود دارد. با توجه به اینکه کودکان به نسبت وزن بدن خود، تا دو برابر بیشتر از افراد بالغ نفس می‌کشند، حجم بسیار بالاتری از این سموم گازی را به ریه‌های هنوز تکامل‌نیافته خود می‌فرستند.

تخریب میتوکندری و تاریکی زودهنگام در چشم کودک

دستگاه گوارش و کبد کودک فاقد سامانه‌های آنزیمی کامل برای اکسید کردن و دفع اسید فرمیک حاصل از متانول است. این اسید سمی برای روزها در جریان خون کودک باقی می‌ماند و سلول‌های تشنه اکسیژن در مغز و شبکیه چشم را هدف قرار می‌دهد. اسید فرمیک با خاموش کردن سیستم تنفس سلولی، موجب نابودی رشته‌های عصب بینایی، تاری دید و در درازمدت کوری غیرقابل درمان می‌شود. علاوه بر این، تخریب قشر خاکستری مغز ناشی از این سموم، با بیش‌فعالی، افت شدید یادگیری و بروز بیماری‌های تنفسی درمان‌ناپذیر در دوران رشد همراه است.

هشدار سرطان برای شاغلان جایگاه‌ها و رانندگان

در بخش سلامت بزرگسالان، افرادی که بیشترین زمان را در جایگاه‌های پمپ بنزین و ترافیک‌های سنگین می‌گذرانند، در بالاترین معرض آسیب قرار دارند. بخارات متانول با کوچک‌ترین نشتی در هوا پخش می‌شود و سوخت ناقص آن گاز بسیار خطرناک فرمالدئید را می‌سازد. استنشاق طولانی‌مدت این گازها باعث سردردهای میگرنی مداوم، کاهش دید در شب، افت تمرکز و افزایش مستقیم احتمال ابتلا به سرطان‌های مجاری فوقانی تنفس و تومورهای خونی در میان رانندگان و کارگران سوخت‌رسانی می‌شود.

پرونده اسناد؛ مراجع معتبر سم‌شناسی جهان چه می‌گویند

گزارش جامع برنامه بین‌المللی ایمنی شیمیایی سازمان بهداشت جهانی (WHO IPCS, Criteria 196) به روشنی اثبات می‌کند که بدن انسان به دلیل ناتوانی در متابولیسم سریع اسید فرمیک، آسیب‌پذیرترین ساختار زیستی را در برابر متانول دارد.

پرونده سم‌شناسی آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (US EPA, IRIS Review) خطرات استنشاق مداوم بخارات متانول را بر تکامل سیستم عصبی و تنفسی کودکان و سمی شدن آب‌های سطحی تایید کرده است.

مستندات آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC, Volume 88) به صورت قطعی فرمالدئید متصاعد شده از سوخت ناقص متانول در خودروها را در دسته مواد سرطان‌زای گروه یک برای انسان قرار داده است.

ارزیابی بالینی آژانس ثبت مواد سمی و بیماری‌های آمریکا (ATSDR) نشان می‌دهد که یون فرمات ناشی از متابولیسم متانول، عملکرد میتوکندری سلول‌های عصب بینایی را متوقف کرده و مرگ بافتی غیرقابل جبران ایجاد می‌کند.

پژوهش‌های سم‌شناسی بوم‌شناختی انجمن سم‌شناسی و شیمی محیط‌زیست (SETAC) تخریب بافت ریوی پرندگان و فرسایش ساختار بیولوژیک خاک توسط ترکیبات سوخت‌های الکلی فرار را اثبات نموده است.

جدول سنجش پیامدهای زیست‌محیطی و بالینی متانول سه درصد در سوخت خودروها

بخش آسیب‌پذیر مکانیسم اثر و نوع آسیب بیولوژیک شاخص و میزان تخریب مرجع علمی و سم‌شناسی
کودکان و خردسالان استنشاق مستقیم در ارتفاع اگزوز، نارسایی کبد در دفع سم، مهار تنفس سلولی میتوکندری آسیب شدید، جذب دو برابری سم نسبت به بزرگسالان، ریسک بالای تخریب عصب بینایی، افت مهارت‌های شناختی و تشدید حملات آسم سازمان بهداشت جهانی (WHO) و آژانس مواد سمی آمریکا (ATSDR)
چشم و بینایی انسان تبدیل متانول به اسید فرمیک در کبد، رسوب در بافت شبکیه، التهاب و نکروز عروق عصب بینایی آسیب متوسط تا شدید در مواجهه مزمن، شروع با تاری دید و حساسیت نوری، احتمال کوری دائمی و غیرقابل برگشت آژانس ثبت مواد سمی و بیماری‌های آمریکا (ATSDR)
سیستم تنفسی شهروندان تولید فرمالدئید ناشی از سوخت ناقص متانول، تحریک و تخریب بافت مخاطی ریه افزایش ۲۰ تا ۴۰ درصدی غلظت فرمالدئید در ترافیک سنگین، افزایش ریسک سرطان‌های مجاری تنفسی و لوسمی آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC - گروه ۱)
پرندگان شهری استنشاق گازهای فرار با کیسه‌های هوایی، سوختگی شیمیایی شش‌ها، فلج عصب بینایی آسیب بحرانی، افت شدید قدرت جهت‌یابی، تلفات مستقیم ناشی از برخورد با موانع، کاهش جمعیت پرندگان بومی انجمن سم‌شناسی و شیمی محیط‌زیست (SETAC)
پستانداران شهری (سگ و گربه) لیسیدن دست و پا و بلع ذرات رسوب‌کرده روی آسفالت، ایجاد اسیدوز شدید متابولیک مسمومیت حاد و تجمعی، از کار افتادن بافت کلیه، نابودی بینایی و مرگ در اثر ناتوانی کبد در سم‌زدایی برنامه بین‌المللی ایمنی شیمیایی (IPCS)
پوشش گیاهی و درختان معابر شسته‌شدن بخارات با باران و اسیدی‌شدن خاک، سوختگی بافتی برگ‌ها با گاز ازن سطحی آسیب مزمن و گسترده، توقف جذب املاح در ریشه، خشکیدگی زودرس درختان چنار و نارون حاشیه خیابان‌ها آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (US EPA)
منابع آب و خاک شهری نفوذ حلال متانول به سفره‌های آب زیرزمینی، نابودی باکتری‌ها و قارچ‌های مفید خاک حل‌شوندگی صددرصدی در آب، کاهش تنوع زیستی میکروارگانیسم‌های خاکزی و فرسایش بستر خاکی شهر آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (US EPA - IRIS)

ارقام و شواهد آزمایشگاهی نشان می‌دهند که تزریق حتی سه درصد متانول به بنزین معمولی، به دلیل طراحی نشدن موتورها برای سوخت‌های اکسیژنه، نرخ خروج هیدروکربن‌های نسوخته و گاز فرمالدئید را به شکل معناداری بالا می‌برد. این جدول به وضوح اثبات می‌کند که آسیب‌های این تغییر شیمیایی، یک بحران تک‌بعدی نیست و کل زنجیره زیستی شهر را از باکتری‌های خاک تا چشمان نسل آینده هدف قرار می‌دهد.

سرانجام تصمیم‌های پرریسک در چرخه سوخت

تزریق متانول به بنزین بدون ایجاد زیرساخت‌های مهندسی مهار دود و اصلاح موتور خودروها، رهاسازی مستقیم یک سم بیولوژیک در اتمسفر تنفسی جامعه است. تبعات این تصمیم تنها یک خسارت فنی به باک و قطعات خودرو نیست، بلکه بهایی است که طبیعت شهر، جانوران بی‌دفاع و از همه حیاتی‌تر، چشمان و ریه‌های کودکان شهر تا سال‌ها پرداخت خواهند کرد.

 

پایان خبر / رکنا / کدخبر 1243386
  • فیلم از مصدومیت‌ ربات‌ های انسان‌ نما!