وقتی گوشت از سفره حذف می شود، آیا عدس و تخم مرغ می توانند بخشی از نیاز پروتئینی را جبران کنند؟

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  عدس پروتئین گیاهی دارد و در کنار آن فیبر، فولات، آهن و مواد معدنی مختلف فراهم می کند. این ترکیب از نظر تغذیه ای اهمیت دارد، چون یک وعده غذایی فقط پروتئین نیست. فیبر به سیری کمک می کند و فولات و آهن در فرایندهای حیاتی بدن نقش دارند.

تخم مرغ؛ مکمل مهم عدس

تخم مرغ پروتئین با کیفیت بالا دارد و تمام اسیدهای آمینه ضروری را فراهم می کند. بنابراین ترکیب عدس و تخم مرغ از نظر پروتئینی جذاب است. مثلا یک کاسه عدسی همراه تخم مرغ، نسبت به عدس تنها، پروفایل غذایی متنوع تری دارد.

مغز از این ترکیب چه می خواهد؟

مغز برای ساخت و عملکرد سلول های عصبی به پروتئین ها و اسیدهای آمینه، و برای متابولیسم طبیعی خود به مجموعه ای از ویتامین ها و مواد معدنی نیاز داردتخم مرغ از منابع غذایی مهم کولین است. کولین در ساخت غشای سلولی و تولید استیل کولین، یکی از ناقل های عصبی، نقش دارد. عدس نیز فولات و آهن فراهم می کند. آهن برای انتقال اکسیژن ضروری است و کمبود آهن می تواند بر انرژی و عملکرد شناختی اثر بگذارد. فولات نیز در فرایندهای متابولیکی و سلولی نقش دارد. پس این ترکیب را می توان یک غذای «حامی تغذیه مغز» دانست؛ نه یک غذای درمان کننده .

اگر گوشت حذف شود، چه چیزی را باید بیشتر حواسمان باشد؟

یکی از نکات مهم ویتامین B12 است.تخم مرغ مقداری B12 دارد، اما مقدار آن به تنهایی ممکن است برای تامین نیاز همه افراد کافی نباشد.بنابراین اگر مصرف گوشت و سایر منابع حیوانی برای مدت طولانی بسیار محدود شود، باید کل رژیم غذایی از نظر B12 و سایر ریزمغذی ها بررسی شود. این موضوع به ویژه برای رژیم های کاملا گیاهی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

عدس و تخم مرغ، فقط غذای اقتصادی نیستند

اگر این غذا را صرفا به عنوان «غذای ارزان جایگزین گوشت» ببینیم، بخش مهمی از ماجرا را از دست داده ایم. ترکیب حبوبات و تخم مرغ می تواند بخشی از یک الگوی غذایی متنوع باشد که در آن پروتئین، فیبر، فولات، آهن و مواد مغذی دیگری وارد سفره می شوند. از نظر روانشناسی تغذیه نیز مهم است که فرد احساس نکند با کاهش گوشت، «غذای واقعی» را از دست داده است. نوع نگاه ما به غذا می تواند بر رضایت از وعده و رفتارهای غذایی تاثیر بگذارد.