طرح «همیار سمپاد» آموزش و پرورش ؛ اقدامی دیر هنگام در شناسایی و حمایت از نخبگان مناطق محروم ! / قانون سال هاست بر آموزش رایگان تاکید کرده است

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، الهام یاوری، رئیس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان، امروز در تاریخ ۷ بهمن ۱۴۰۴ از گسترش خدمات آموزشی رایگان طرح «همیار سمپاد» در مناطق کمتر برخوردار خبر داد. این طرح  با هدف شناسایی و حمایت از دانش‌آموزان نخبه در مناطق محروم طراحی شده است، 

گسترش آموزش رایگان برای دانش‌آموزان سمپاد، بازتاب کوتاهی تاریخی در عدالت آموزشی

به گزارش خبرنگار رکنا، این خبر بیشتر به پرسش‌ های جدی درباره سیاست‌گذاری آموزشی و تطبیق آن با اصول قانون اساسی دامن می‌ زند تا آنکه به‌ عنوان یک دستاورد برجسته تلقی شود زیرا طبق اصل سی‌ ام قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه شهروندان تا پایان دوره متوسطه فراهم کند و تحصیلات عالی را تا حد امکان به صورت رایگان در اختیار افراد قرار دهد تا به خودکفایی علمی و فنی کشور کمک شود. از این منظر، ارائه آموزش رایگان به دانش‌آموزان سمپاد، که به طور طبیعی در گروه نخبه‌ ها طبقه‌بندی می‌ شوند، به‌عنوان یک موفقیت خبری، ممکن است نوعی اولویت‌ بندی نامتقارن منابع آموزشی را نشان دهد و سوالاتی جدی در خصوص عدالت آموزشی و بهره‌ مندی همه دانش‌آموزان از حقوق آموزشی خود ایجاد کند.

شناسایی، حمایت و پرورش استعدادهای درخشان، به ویژه در مناطق کمتر برخوردار، امری است که باید به صورت مستمر و در طول دهه‌ها انجام می‌شد. معرفی آن در قالب طرح «همیار سمپاد» و ارائه آن به‌ عنوان یک دستاورد تازه، از منظر کارشناسی، بیشتر شبیه پوشش رسانه‌ای یک کوتاهی تاریخی در سیاست‌های آموزشی کشور است تا تحقق یک تحول واقعی.

در حقیقت، این اقدام می‌ تواند به‌عنوان نمونه‌ ای از عقب‌ ماندگی در شناسایی و پرورش استعدادها تلقی شود، زیرا قانون اساسی و برنامه‌ های توسعه‌ای کشور مدت‌ هاست بر اهمیت توجه به نخبگان و مناطق محروم تأکید کرده‌اند.

از منظر کلان، حمایت، شناسایی و آموزش نخبگان و کودکان و نوجوانان مستعد، نه صرفاً یک برنامه آموزشی مقطعی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای توسعه کشور به شمار می‌رود.

آموزش و پرورش نخبگان، به ویژه در مناطق محروم، مستقیماً با سرمایه انسانی، نوآوری، توسعه اقتصادی و امنیت ملی کشور ارتباط دارد و تعلل در این زمینه  پیامدهای بلندمدتی دارد. بنابر این، معرفی این اقدام به‌عنوان یک «دستاورد» رسمی، ضمن آنکه می‌ تواند به اعتبار رسانه‌ ای سازمان کمک کند، در واقع یک زنگ هشدار برای بررسی اولویت‌ها، تخصیص منابع و پایبندی به اصول قانون اساسی و عدالت آموزشی است.

در مجموع، طرح «همیار سمپاد» اگر چه گامی مثبت در جهت دسترسی محدود دانش‌ آموزان نخبه به آموزش تخصصی است، اما از منظر کارشناسی و حقوقی، پرسش‌های عمیقی درباره عدالت آموزشی، اجرای تعهدات قانونی دولت ها تاکنون و نگاه سیستمی به پرورش استعدادها در کشور ایجاد می‌کند.