چرا لباس هایی را که نمی پوشیم نگه می داریم؟ راهی برای خانه تکانی کمد بدون پشیمانی!

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  بیرون آوردن لباس های پاییزی گاهی به یک پرسش تکراری می رسد: این لباس را نگه دارم یا نه؟ پاسخ همیشه به اندازه و سالم بودن لباس مربوط نیست. بعضی وسایل با خاطره و تصویری که از خودمان داریم گره می خورند و به همین دلیل جدا شدن از آنها دشوار می شود.

چرا دل کندن از لباس قدیمی سخت است؟

در روان شناسی تصمیم گیری، اثر مالکیت به وضعیتی اشاره دارد که فرد در بعضی شرایط برای شیئی که مالک آن است، ارزشی بیش از یک شیء مشابه قائل می شود. این اثر درباره همه افراد و همه وسایل به یک شکل دیده نمی شود، اما کمک می کند بفهمیم چرا تصمیم درباره وسایل خودمان گاهی سخت تر از قضاوت درباره همان وسایل در کمد فردی دیگر است.

لباس علاوه بر کاربرد، می تواند یادآور خاطره باشد. کت یک روز مهم، پیراهنی که هدیه گرفته ایم یا لباسی که در دوره ای خاص زیاد می پوشیدیم، ممکن است معنایی فراتر از پوشیدن پیدا کند. پژوهش ها نیز نشان داده اند که افراد می توانند به دارایی های خود به عنوان یادآور خاطرات و بخشی از هویت شان دلبسته شوند. این دلبستگی به خودی خود نشانه مشکل روانی نیست بنابراین قرار نیست در خانه تکانی هر چیزی را که چند ماه نپوشیده ایم دور بریزیم. تصمیم بهتر این است که کاربرد فعلی لباس را از ارزش عاطفی آن جدا کنیم و برای هر کدام جای مناسبی در نظر بگیریم.

چطور جلوی کمد سریع تر تصمیم بگیریم؟

کل کمد را یکباره خالی نکنید. یک طبقه یا بخشی از لباس های پاییزی را انتخاب کنید و هر لباس را در یکی از چهار دسته بگذارید:

۱. می پوشم: لباس اندازه است، وضعیت مناسبی دارد و در زندگی فعلی از آن استفاده می کنید. آن را به کمد اصلی برگردانید. لباس های پرمصرف را جایی بگذارید که راحت به آنها دسترسی دارید.

۲. نیاز به تعمیر یا تصمیم دوباره دارد: لباسی را که دکمه، زیپ یا ایراد قابل تعمیر دارد در یک سبد جدا بگذارید. برای تعمیر آن زمان مشخص تعیین کنید. اگر تا مثلا یک ماه اقدامی نکردید، دوباره بررسی کنید که آیا واقعا قصد استفاده از آن را دارید یا نه.

۳. برایم یادگاری است: لباسی را که نمی پوشید اما معنای ویژه ای دارد، با لباس های روزمره مخلوط نکنید. یک جعبه یا فضای مشخص برای یادگاری ها در نظر بگیرید. می توانید از بعضی لباس ها عکس بگیرید یا خاطره مربوط به آنها را بنویسید؛ هرچند برای حفظ یک خاطره، گاهی نگه داشتن خود لباس هم انتخاب درستی است.

۴. از کمد اصلی خارج می شود: لباسی که دیگر کاربردی ندارد و دلیل مشخصی برای نگه داشتنش پیدا نمی کنید، از لباس های مورد استفاده جدا کنید. بسته به وضعیتش می توانید آن را اهدا کنید، به مسیر بازیافت بسپارید یا اگر قابل استفاده نیست کنار بگذارید. بهتر است برای انجام این کار زمان مشخصی تعیین کنید تا کیسه لباس ها ماه ها گوشه اتاق نماند.

این چهار دسته قانون درمانی یا آزمون شخصیت نیستند؛ فقط روشی عملی برای جلوگیری از تکرار یک تصمیم در هر خانه تکانی اند.

اگر نمی دانیم بعدا به لباس نیاز پیدا می کنیم یا نه؟

برای موارد نامطمئن، یک جعبه جدا می تواند کمک کند. لباس را با تاریخ مشخص از کمد اصلی خارج کنید و پس از چند ماه ببینید آیا سراغ آن رفته اید یا نه. این مهلت برای همه لباس ها مناسب نیست؛ لباس مناسبتی یا لباسی که به دلیل تغییر شرایط زندگی فعلا استفاده نمی شود، ممکن است دلیل روشنی برای نگهداری داشته باشد.

یک پرسش دیگر هم مفید است: اگر امروز این لباس را نداشتم، آیا با شرایط فعلی ام برای به دست آوردنش تلاش می کردم؟ پاسخ قرار نیست شما را مجبور به دور ریختن کند، اما کمک می کند میان نیاز امروز و عادت نگه داشتن تفاوت بگذارید.

کمد شلوغ نشانه اختلال احتکار است؟

خیر. داشتن چند لباس قدیمی یا دشواری در کنار گذاشتن یادگاری ها به معنی اختلال احتکار نیست. در این اختلال، مشکل جدا شدن از اشیا پایدار و گسترده است و انباشت وسایل می تواند استفاده معمول از فضای زندگی را مختل کند. تشخیص آن با بررسی تخصصی انجام می شود، نه با نگاه کردن به یک کمد.

هدف خانه تکانی پاییزی خالی کردن کمد به هر قیمت نیست. هدف این است که لباس های قابل استفاده امروز در دسترس باشند و لباس های خاطره انگیز هم، اگر تصمیم به نگه داشتنشان دارید، جای مشخص خود را داشته باشند. از یک طبقه شروع کنید و وقتی درباره آن تصمیم گرفتید، همان بخش را تمام شده بدانید.