این بازیگر مشهور سال ها جنگید تا فقط هویت برادرش را گم کند

به گزارش گروه روانشناسی رکنا،  این بازیگر دیو فرانکو است؛ برادر کوچک تر جیمز فرانکو که حالا خودش بازیگر، نویسنده و کارگردانی شناخته شده در هالیوود است.

دیو فرانکو؛ برادر کوچکی که مسیر خودش را ساخت

دیو فرانکو در خانواده ای هنری بزرگ شد و زمانی وارد حرفه بازیگری شد که جیمز فرانکو از قبل چهره ای شناخته شده بود. جیمز با آثاری مانند «مرد عنکبوتی»، «۱۲۷ ساعت» و «میلک» به شهرت جهانی رسیده بود و همین باعث می شد نام خانوادگی فرانکو برای دیو هم فرصت باشد و هم فشار.

دیو فعالیت حرفه ای خود را در دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد و با حضور در مجموعه هایی مانند «اسکرابز» بیشتر دیده شد. اما فیلم هایی مانند «خیابان جامپ شماره ۲۱»، «حالا مرا می بینی» و «همسایه ها» کمک کردند تا به تدریج از عنوان ساده «برادر جیمز فرانکو» فاصله بگیرد. او بعدها فقط به بازیگری اکتفا نکرد و وارد کارگردانی شد. فیلم «اجاره» را کارگردانی کرد که همسرش آلیسون بری نیز در آن بازی می کرد و همکاری هنری این زوج در پروژه های بعدی ادامه یافت.

دو برادر، دو مسیر متفاوت در هالیوود

دیو و جیمز فرانکو در سال ۲۰۱۷ در فیلم «هنرمند فاجعه» کنار یکدیگر بازی کردند. این همکاری یکی از معدود دفعاتی بود که دو برادر مشهور مقابل دوربین یک پروژه بزرگ قرار گرفتند. اما مسیر حرفه ای آنها بعدها تفاوت بیشتری پیدا کرد. جیمز فرانکو پس از مطرح شدن اتهام های رفتار جنسی نامناسب با بحران بزرگی در حرفه خود روبرو شد. او در سال ۲۰۲۱ در گفت وگویی پذیرفت که در دوران مدیریت مدرسه بازیگری با برخی از هنرجویان رابطه جنسی داشته و گفت این کار اشتباه بوده است. این اتفاقات طبیعتا توجه رسانه ها را دوباره متوجه نام خانوادگی فرانکو کرد.

دیو در تمام این سال ها تلاش کرده هویت حرفه ای خودش را بر اساس پروژه هایی که انتخاب می کند بسازد؛ مسیری که یک سوال روانشناختی جالب ایجاد می کند: وقتی یکی از فرزندان خانواده بسیار موفق یا مشهور می شود، چه اتفاقی برای هویت خواهر یا برادر دیگر می افتد؟

مقایسه مداوم می تواند هویت فرد را زیر فشار قرار دهد

دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و استاد دانشگاه، در تحلیل چنین موقعیتی می گوید مقایسه میان خواهر و برادرها زمانی می تواند آسیب زا شود که موفقیت یکی تبدیل به معیار ارزش گذاری دیگری شود.

جمله هایی مانند «چرا مثل برادرت نیستی؟» یا «خواهرت در سن تو خیلی موفق تر بود» ممکن است ظاهرا انگیزه بخش به نظر برسند، اما در برخی افراد احساس ناکافی بودن ایجاد می کنند. فرد ممکن است به جای اینکه بپرسد «من چه می خواهم؟» دائما درگیر این سوال شود که «چطور ثابت کنم از او کمتر نیستم؟»

دکتر سامانی تاکید می کند داشتن یک خواهر یا برادر موفق لزوما تجربه منفی نیست. حتی می تواند منبع حمایت، یادگیری و فرصت باشد. مشکل زمانی شکل می گیرد که هویت یک نفر فقط در مقایسه با دیگری تعریف شود.

یکی از مسیرهای سالم برای خروج از این چرخه، ساختن معیارهای شخصی موفقیت است؛ یعنی فرد بتواند استعداد، علاقه و مسیر خودش را پیدا کند، حتی اگر این مسیر کاملا با خواهر یا برادرش متفاوت باشد.

شاید داستان دیو فرانکو هم از همین زاویه قابل توجه باشد؛ نام خانوادگی مشترک است، اما هر عضو یک خانواده برای ساختن هویت مستقل خود به داستانی نیاز دارد که متعلق به خودش باشد.