زنبوردار اهل سر پل ذهاب در گفتوگو با رکنا:
فیلم / به زنبورداران ایران مجوز صادرات نمیدهند! / پشت هر قطره عسل، یک سال تلاش و هزینه پنهان است
اجتماعی رکنا، یک زنبوردار اهل سرپلذهاب با اشاره به ظرفیتهای بالای صنعت زنبورداری، از کاربرد درمانی نیش زنبور و موانع صادرات عسل ایرانی سخن گفت و تأکید کرد که با وجود درآمد فصلی و دشواریهای این حرفه، آرامش حاصل از کار با زنبورها باعث شده همچنان به این شغل ادامه دهد.
علی امینی، زنبوردار اهل سرپلذهاب، با اشاره به ظرفیتهای صنعت زنبورداری به خبرنگار اجتماعی رکنا اظهار کرد: از نیش زنبور عسل در حوزه پزشکی برای کمک به درمان برخی بیماریها استفاده میشود و این ظرفیت میتواند بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
وی درباره مهمترین چالشهای سلامت زنبورهای عسل گفت: بسیاری از بیماریهای زنبورها از جمله بیماری «لارو گچی» بهدلیل فعالیت کنهها ایجاد میشود. کنه مهمترین عامل تضعیف سیستم ایمنی زنبور عسل است و زمینه بروز بسیاری از بیماریها را فراهم میکند.
این زنبوردار با اشاره به شرایط اقتصادی این حرفه افزود: زنبورداری شغلی نیست که درآمد روزانه داشته باشد و درآمد آن به زمان برداشت عسل وابسته است. در یک زنبورستان با ۱۰۰ کلونی، میزان درآمد سالانه از محل برداشت عسل میتواند حدود ۷۰۰ میلیون تا یک یا دو میلیارد تومان باشد، اما این حرفه هزینههای زیادی نیز دارد و زنبورداران باید بسیاری از مخارج، از جمله بیمه، را شخصاً پرداخت کنند.
امینی ادامه داد: با وجود همه سختیها، حتی اگر مجبور باشم از سرمایه شخصی خود هزینه کنم، باز هم زنبورداری را رها نمیکنم، زیرا آرامشی که در کار با زنبورها وجود دارد، برای من وصفناپذیر است.
وی با اشاره به نگاه عمومی نسبت به زنبورها گفت: بسیاری از مردم از زنبور عسل هراس دارند، اما این ترس بیشتر ناشی از ناآشنایی است. این موضوع را میتوان با ترس از سوار شدن به هواپیما مقایسه کرد؛ زمانی که افراد تجربه کار با زنبورها را به دست آورند، نگاهشان تغییر میکند. اگر زمینه آشنایی مردم با این حرفه فراهم شود، صنعت زنبورداری نیز رشد بیشتری خواهد داشت.
این زنبوردار همچنین به آثار روانی کار با زنبورها اشاره کرد و گفت: تجربه نشان داده افرادی که با مشکلاتی مانند افسردگی، اضطراب یا انزوا روبهرو بودهاند، پس از فعالیت در کنار زنبورها، از نظر روحی و روانی شرایط بهتری پیدا کردهاند.
امینی در ادامه، نبود امکان صادرات را یکی از مهمترین مشکلات زنبورداران عنوان کرد و افزود: متأسفانه زنبورداران ایرانی امکان صادرات محصولات خود را ندارند. به گفته وی، از سال ۲۰۱۲ بهدلیل استفاده از برخی مواد صنعتی که در بازارهای جهانی سمی شناخته شدهاند و همچنین نبود زیرساختهای لازم، صادرات عسل ایران با محدودیتهای جدی مواجه شده است.
وی خاطرنشان کرد: زنبورداری که بهصورت طبیعی فعالیت میکند، در طول یک سال حداکثر بین ۷۰۰ کیلوگرم تا یک تن عسل تولید میکند. از سوی دیگر، تقاضای بالای بازار داخلی برای عسل طبیعی باعث شده بخش عمده این محصول در داخل کشور مصرف شود و امکان تأمین حجم بالای مورد نیاز برای صادرات کانتینری نیز وجود نداشته باشد.