روایت تلخ نسرین دختری که از سیگار به شیشه رسید؛ همیشه و دوست داشتم پسر باشم

به گزارش رکنا، من نسرین دختر بزرگ خانواده هستم. پدر و مادرم هر دو شاغل بودند و بیشتر وقتشان بیرون از خانه می‌گذشت. وقتی هم کنار هم بودند، اغلب بر سر مسائل مختلف مشاجره می‌کردند. از همان سال‌های کودکی احساس می‌کردم برادرهایم بیشتر از من مورد توجه قرار می‌گیرند و کسی به احساساتم اهمیت نمی‌دهد.

مدتی تلاش کردم با لجبازی توجه خانواده را جلب کنم، اما نتیجه‌ای نداشت. کم‌کم تصمیم گرفتم زندگی خودم را داشته باشم. بیشتر ساعت‌های روز را با دوستانم می‌گذراندم و هیچ‌کس از رفت‌وآمدها یا دوستانم خبر نداشت.

در دوران نوجوانی، یکی از همکلاسی‌هایم به من سیگار تعارف کرد. فقط از روی کنجکاوی امتحانش کردم، اما چیزی که بیشتر از سیگار برایم جذاب بود، توجهی بود که از دوستانم می‌گرفتم؛ احساسی که سال‌ها در خانه از آن محروم بودم.

یک روز پدرم مرا هنگام سیگار کشیدن دید و به شدت تنبیهم کرد. قول دادم دیگر سمت سیگار نروم، اما مشکل اصلی حل نشد. مدتی بعد به پیشنهاد دوستانم مصرف مواد مخدر را تجربه کردم. تصور می‌کردم مواد می‌تواند تنهایی و غم‌هایم را از بین ببرد، اما نمی‌دانستم وارد مسیری شده‌ام که هر روز بیشتر مرا در خود فرو می‌برد.

مصرف مواد به مرور شدت گرفت و از مواد سنتی به شیشه رسیدم. در ابتدا کسی متوجه اعتیادم نشد، چون هنوز درس می‌خواندم و ظاهر زندگی‌ام عادی بود، اما خیلی زود همه چیز تغییر کرد.

برای تأمین هزینه مواد، از خانواده پول برمی‌داشتم. همین موضوع باعث شد خانواده به رفتارهایم شک کنند و سرانجام مرا به مرکز مشاوره پلیس بیاورند تا برای درمان و ترک اعتیاد اقدام شود.

امروز فقط یک آرزو دارم؛ کاش زمانی که هنوز دیر نشده بود، کسی حالم را می‌پرسید و مرا می‌دید. شاید اگر کمی محبت و توجه بیشتری دریافت می‌کردم، هیچ‌وقت سراغ مواد نمی‌رفتم.

نظر کارشناس

کارشناسان می‌گویند کمبود توجه عاطفی، نبود گفت‌وگوی مؤثر در خانواده، نظارت ناکافی بر رفت‌وآمد فرزندان و معاشرت با دوستان ناسالم، از مهم‌ترین عوامل گرایش نوجوانان به مصرف مواد است. ایجاد رابطه‌ای صمیمی و امن در خانواده و توجه به تغییرات رفتاری فرزندان، می‌تواند از بسیاری از آسیب‌های اجتماعی پیشگیری کند.