قطعنامه روز جهانی کارگر: اولویتهای معیشتی، امنیت شغلی و حمایتهای فوری از جامعه کارگری اعلام شد
رکنا، در قطعنامه پایانی گردهمایی روز جهانی کارگر که از سوی ستاد بزرگداشت هفته کارگر خانه کارگر صادر شد، ضمن تشریح شرایط جنگی اخیر و تأکید بر نقش تاریخی و حیاتی نیروی کار در استمرار تولید و مقاومت اقتصادی کشور، مجموعهای از مهمترین مطالبات کارگران و بازنشستگان طرح شد. در این قطعنامه، با یادآوری جایگاه کارگران در توسعه ملی و پاسداشت نقش آنان در ماههای جنگ، بر ضرورت حمایت فوری دولت از سازمان تأمین اجتماعی، تقویت بازرسی کار، تأمین امنیت شغلی، بهبود معیشت، مقابله با فساد، مهار تورم و تضمین دسترسی به درمان و مسکن تأکید شده است. این بیانیه همچنین با اشاره به خسارات وارد شده بر واحدهای تولیدی و شهادت کارگران در حملات اخیر، خواستار توجه و اقدام مسئولان برای بازگرداندن آرامش به جامعه کارگری کشور شد.
به گزارش رکنا، در قطعنامه روز جهانی کارگر که از سوی ستاد بزرگداشت هفته کارگر خانه کارگر صادر شد، ضمن تشریح شرایط جنگی و اولویت ها، مهمترین مطالبات جامعه کارگری کشور طرح گردید.
متن قطعنامه پایانی گردهمایی روز جهانی کارگر امسال به شرح زیر است:
«حال جامعه کارگری خوب شود، حداقل نیمی از مردم کشور حالشان خوب میشود.
رهبر شهید انقلاب (ره)
ایدۀ اعتصاب سراسری کارگران برای ۸ ساعت کار، به کشور استرالیا و ۲۱ آوریل سال ۱۸۵۶ بازمیگردد. تظاهرات سال ۱۸۵۶ آنقدر تأثیرگذار بود که کارگران تصمیم گرفتند تا در سالهای آینده هم اعتصابات را دنبال کنند. آنچه تجمعات ۲۱ آوریل را ادامهدار کرد، شهامت کارگران، همبستگی و خواستی بود که در آن حق ۸ ساعت کار را برای تمام کارگران جهان حقی مسلم میدانست.
یک می۱۸۸۶، دویست هزار کارگر در ایالات متحده برای به رسمیت شناختهشدنِ حق ۸ ساعت کار، دست به اعتصاب زدند. این تظاهرات در شیکاگو منجر به فاجعهای تمامعیار شد؛ برگی از تاریخ کارگری که آن را با نام غائلۀ هِیمارکت هم میشناسند.
کارگران هِیمارکت در شیکاگو که از شرایط سخت کاری و آسیبهای فیزیکی حین کار به تنگ آمده بودند، اعلام کردند که تا به خواستۀ محدودیت کار روزانه به ۸ ساعت نرسند، دست از اعتصاب برنمیدارند. پس از انفجار یک بمب دستساز در میان جمعیت، پلیس که منتظر بهانهای برای به بر هم زدن اعتصاب بود، وارد درگیری شد و چهار نفر از رهبران کارگری را دستگیر و سپس اعدام کرد، تعداد دقیق کارگران کشتهشده در غائلۀ هیمارکت مشخص نیست.
همزمان با تحولات کارگری در آمریکا، جنبش کارگری در اروپا نیز قدرتمندتر شد، تا آنجا که در سال ۱۸۸۹، چهارهزار نمایندۀ کارگری در کنگره بینالملی کارگران شرکت کردند. همینجا بود که کنگره تصمیم گرفت تا روز یک میرا روز جهانی بدون کار اعلام کنند.
طبق گزارش سازمان بینالمللی کار (ILO)، بیش از ۳.۵ میلیارد نفر در جهان کارگرند، اما بسیاری از آنها همچنان با مشکلات جدی مواجهاند: دستمزد پایین، ساعات کاری طولانی و نبود حمایتهای قانونی. در ایران، کارگران بخشهای ساختمانی، کشاورزی و کارگاههای کوچک اغلب در شرایط سختی کار میکنند. روز جهانی کارگر نهتنها فرصتی برای قدردانی است، بلکه تلنگری است برای اقدام در جهت عدالت اجتماعی و حمایت از این قشر.
این روز همچنین به ما یادآوری میکند که کارگران، فراتر از نقش اقتصادیشان، انسانهایی با آرزوها، خانوادهها و نیازهای عاطفیاند. حمایت از آنها، از خرید محصولات کارگاههای محلی تا مشارکت در کمپینهای مختلف، میتواند زندگیشان را دگرگون کند.
ما جامعه کارگری کشور، در حالی روز جهانی کارگر را گرامی میداریم که در جنگ تحمیلی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ملت شریف ایران، شاهد شهادت قائد امت اسلامی و رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله خامنهای (ره) و افسران نظامی، مردان، زنان و کودکان عزیز کشور بالأخص کودکان مدرسه شجره طیبه میناب بودیم. جامعه کارگری همراه با همه اقشار ملت شریف و مجاهد ایران، همچنان عزادار شهادت رهبر انقلاب و افسران نظامی، مردان، زنان و کودکان بیگناه و در عین حال راضی به رضای خداوند هستند.
شخصیت رهبر شهید انقلاب همواره چنین بود که در همه حال رضای خداوند را جستجو میکرد. ایشان در همه حال پشتیبان و همراه کارگران بودند، چه قبل از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و چه پس از آن. ایشان اولین سخنران در اولین کنگره شوراهای اسلامی کارگری در سال ۱۳۵۸ بودند و در آغاز ریاست جمهوری، در اجتماع بزرگ استادیوم ۱۰۰ هزار نفری کارگران سخنرانی کردند. از همه مهمتر، در مراسم تدوین قانون کار، همراه و هم صدا با کارگران، کمیتهای را از وزیران برای رسیدگی به مطالبات کارگران خواستار شدند. حضرت امام خامنهای (ره) همواره بر اهمیت نقش کارگران در توسعه و پیشرفت کشور تاکید داشتند و در سیاستهای اقتصادی و اجتماعی، منافع کارگران را مورد توجه ویژه قرار میدادند. فقدان ایشان، ضایعهای جبرانناپذیر برای جامعه کارگری و کل کشور است.
حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه، به زیرساختهای صنعتی، واحدهای تولیدی، کارگاهها و کارخانجات در برخی استانهای کشور از جمله اصفهان، آذربایجان شرقی، مرکزی، خوزستان و…، اقدامی غیرقابل قبول و نقض آشکار قوانین بینالمللی است. این حملات، نه تنها خسارات مادی هنگفتی به اقتصاد کشور وارد کرده، بلکه منجر به شهادت و مجروح شدن تعداد زیادی از کارگران زحمتکش شده است. لذا با قلبی آکنده از اندوه و خشم شهادت کارگران زحمتکش و بیگناه را تسلیت میگوییم.
دیدیم که کارگران ایرانی، بدون لباس نظامی، در خط تولید که خط مقدم کارگران است، حضور داشتند و مشغول خدمترسانی به مردم بودند. نقش برجسته و مؤثر کارگران در زمان جنگ بهخوبی قابل درک است. بسیاری از کارگران در این شرایط حساس در خطوط تولید، کارخانجات و واحدهای صنعتی بدون وقفه مشغول به کار بودند و با تأمین نیازهای ضروری مردم و تقویت بنیه اقتصادی کشور، نقش مهمی در مقاومت داخلی و مقابله با تحریمهای اقتصادی دشمن ایفا کردند. این کارگران هستند که بیهیچ ادعایی، سنگر تولید را ترک نمیکنند. کارخانهها، پالایشگاهها، نیروگاهها، شبکه حملونقل، مراکز درمانی و زنجیره تأمین کشور با ایستادگی کارگران فعال هستند تا زندگی مردم متوقف نشود. در این روزهایی که دشمن بهدنبال فلج کردن اقتصاد و ایجاد ناامنی روانی در جامعه است، کارگران با حداقل امکانات و حداکثر تعهد، امنیت اقتصادی کشور را حفظ میکنند و اجازه نمیدهند چراغ تولید خاموش شود. این ایستادگی، کمتر از حضور در خط مقدم نبوده و نیست. کارگرانی که در روزهای جنگ و بحران، تکیهگاه کشور بوده اند.
این اقدامات شنیع، نقض آشکار حقوق بشر و قوانین بینالمللی است و نشاندهنده بیرحم بودن سردمداران این رژیمهاست. متاسفانه، سازمانها و جوامع بینالمللی کار، در قبال این حملات وحشیانه، سکوت کردهاند یا صرفاً به صدور بیانیههایی سطحی اکتفا کردهاند. این بیتفاوتی، نشاندهنده ضعف و ناکارآمدی این نهادها در حمایت از حقوق کارگران و مقابله با نقض قوانین بینالمللی است. از جامعه بینالمللی میخواهیم که با قاطعیت، دولتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی را به دلیل این جنایات مورد مؤاخذه قرار دهند و از ایران در دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی خود حمایت کنند. همچنین، خواستار پیگیری فوری و رسیدگی به این پرونده در مجامع بینالمللی هستیم تا عدالت اجرا شود و مجرمان به سزای اعمال خود برسند.
جای دارد از زحمات و تلاشهای بیوقفه رؤسای قوای سهگانه و همچنین دولت چهاردهم که در ایام جنگ به صورت شبانه روزی در صحنه خدمترسانی به مردم عزیز کشور حاضر بودند، تقدیر و تشکر نماییم.
اما پس از جنگ اخیر و اتفاقات تلخی که رخ داد، جای دارد به چند رویداد شیرینی که جامعه کارگری شاغل و بازنشسته را متوجه خود ساخت، اشارهای نماییم. بازگشت بانک رفاه کارگران به دامان سازمان تأمین اجتماعی و تصمیم شورایعالی کار برای افزایش ۶۰ درصدی حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۵ و به دنبال آن افزایش حقوق بازنشستگان، گامی مهم و امیدوارکننده در جهت حفظ کرامت نیروی کار و حمایت از معیشت آنان تلقی میشود. این تصمیمات، که با رعایت اصل سهجانبهگرایی و مشارکت نمایندگان دولت، کارگران و کارفرمایان اتخاذ شد، نشاندهنده بلوغ و تعامل مؤثر نهادهای مسئول در تنظیم روابط کار است.
از اینرو، شایسته است از ریاست محترم جمهور، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، معاونت روابط کار و تمامی اعضای شورایعالی کار که با درک شرایط سخت معیشتی و با رویکردی مسئولانه نسبت به خواست و نیاز جامعه کارگری تصمیمگیری کردند، قدردانی و سپاسگزاری بهعمل آید.
در روز جهانی کارگر، ضمن تشکر از رهبر جدید انقلاب و همچنین قوای سهگانه که سعی کردند صدای کارگران و بازنشستگان باشند، از رهبر عزیز و گرانقدر و رؤسای قوای سهگانه تقاضا میکنیم تا به دیگر خواستههای کارگران و بازنشستگان توجه کنند و در راستای سیاستهای رهبر شهید انقلاب و نظرات ارشادی وی که همواره نسبت به جامعهی کارگری داشته اند، حرکت کنند. لذا مصرانه تقاضا داریم:
1. حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به واحدهای تولیدی سبب تعطیلی آنها گردیده است. عدم پرداخت به موقع حق بیمه توسط کارفرمایان و معرفی کارگران بیکار شده به سازمان جهت دریافت بیمه بیکاری سبب ایجاد محدودیت و تعهدات مالی برای سازمان شده است. لذا از دولت تقاضا داریم بستههای حمایتی ویژهای برای سازمان تعریف کند و همچنین بدهی خود به سازمان را پرداخت کند تا سازمان تأمین اجتماعی بتواند به تعهدات خود عمل کند.
2. تقاضا میکنیم نسبت به نیازسنجی و جبران کاستیهای حوزه بازرسی کار و همچنین مشارکت تشکلهای کارگری و بازنشستگی جهت تقویت بازرسی کار، اقدامات لازم صورت گیرد.
3. امنیت شغلی کارگران یکی از مهمترین مسائل جامعه کارگری کشور است. بیش از ۹۵ درصد از قراردادهای کار، از نوع قرارداد موقت میباشد که هر لحظه قابلیت پایان یافتن دارد و به دنبال آن بیکار شدن کارگران را سبب میشود. اهمیت این موضوع در سخنان رهبر شهید انقلاب به خوبی دیده میشد؛ لذا ضروری است در این راستا وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی موضوع آیین نامه اجرایی تبصره ۱ ماده ۷ قانون کار را در محیطهای کارگری عملیاتی و آن را پیگیری کند.
4. درمان رایگان و با کیفیت، حق کارگران و بازنشستگان است. وضعیت فعلی درمان تأمین اجتماعی با کمبود امکانات و فشار مالی همراه است. لذا خواستار پرداخت بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی، جهت ارتقاء خدمات درمانی برای بیمهشدگان هستیم.
5. بانک رفاه متعلق به کارگران و سرمایه آنان است که اکنون طی مصوبهای به آغوش سازمان بازگشته است. میبایست این مصوبه، دائمی، پایدار و غیرقابل خدشه تلقی شود تا دیگر هرگز نیازی به پیگیری موضوعی تحت عنوان «بازگشت بانک رفاه کارگران» نباشد.
6. مسکن به عنوان یکی از اساسیترین نیازهای زندگی، باید با حمایت دولت برای کارگران تأمین شود. ما خواستار اجرای برنامههای واقعی، هدفمند و در دسترس برای ساخت و واگذاری مسکن و ساخت مسکن در جوار یا داخل واحدهای کارگری و یا در زمینهای وزارت مسکن و مکلف کردن این وزارتخانه به واگذاری مسکن به کارگران هستیم.
7. بهبود معیشت، نیاز اساسی و غیرقابل انکار میباشدکه خوشبختانه آغاز آن در دستمزد امسال ملموس بود. اما متأسفانه شاخصها نشان از اوضاع نابسامان در این حوزه میدهد. ما انتظارداریم تلاشها در این راستا بتواند تا حدودی تسکین دهنده آلام جامعه در این مورد باشد.
8. سازمان تأمین اجتماعی یگانه نهادی است، که وظیفه تأمین امنیت کارگران را در زمان اشتغال و بعد از آن به عهده دارد. هر گونه کم توجهی به این سازمان از ناحیه دولت و مجلس میتواند عواقب غیرقابل جبرانی به همراه داشته باشد. ما اعلام میکنیم که دولت نباید از کمک و مساعدت و اجرای تعهدات نسبت به این سازمان و پرداخت بدهی خود به سازمان براساس بندهای «الف» و «ب» ماده ۲۸ برنامه هفتم توسعه و بند ۴ سیاستهای کلی تأمین اجتماعی دریغ کند که کوتاهی در این امر میتواند هزینههای اجتماعی بسیار سنگینی به دنبال داشته باشد.
9. کارگران ساختمانی بخش قابل توجهی از نیروی کار ایران هستند که وظیفه تامین مسکن جامعه را به عهده دارند و ما معتقدیم با توجه به مخاطرات این شغل که بیشترین آسیبهای ناشی از کار را با خود به همراه دارد، هیچ بهانهای برای بیمه نکردن آنان قابل قبول نیست و سازمان تامین اجتماعی موظف است نسبت به بیمه کردن همه متقاضیان واجد شرایط اقدام کند.
10. مناسبات دولتها در عرصه بینالملل نباید منجر به محدودیتهایی شود که خسارت و زیان آن دامن آحاد جامعه خصوصاً کارگران را بگیرد و آنها را از دسترسی به حداقلهای زندگی محروم کند. بر این اساس ما انتظار داریم هرچه سریعتر با اتخاذ تصمیمات مناسب، نسبت به پایان دادن به تحریمهای ظالمانه و ضد بشری علیه مردم ایران اقدام گردد.
11. فساد، با نابرابری و فقر نهادینه شده و موجب سلب اعتماد عمومی و طبیعتاً کاهش مشارکت مردم میشود. از آنجا که انقلاب اسلامی بر پایه قسط و عدل شکل گرفته است ما نمیتوانیم بپذیریم که این اصول ارزشی اسلامی زیر پا گذاشته شود. به همین دلیل ما خواستار بازگشت به ارزشهای انقلاب خصوصاً حمایت از مستضعفان با داشتن زندگی و شیوهای شبیه آن از سوی همه مسئولان و مدیران کشور میباشیم.
12. تورم، باید مهار و از میان برود. صاحبان ثروت و گروههای فرصت طلب، از این آب گلآلود، فراوان ماهی میگیرند و شرایط را برای زندگی آحاد جامعه، خصوصاً کارگران، مزد بگیران و بازنشستگان سخت کرده اند. شایسته است با همکاری صاحبنظران و اقتصادانان دلسوز، نسبت به بازگرداندن تعادل به اقتصاد و زندگی مردم با ثبات قیمت ها، اقدامات مناسب انجام پذیرد.
13. ثبات ارزش پول ملی در مقابل ارزهای خارجی که یک ضرورت برای آرامش در زندگی تودههای مردم خصوصاً کارگران و بازنشستگان است را خواستاریم. پایان دادن به آشفته بازار ارز و اتخاذ شیوهها و سیاستهای پایدار که به قیمتهای ماندگار بیانجامد، در شرایط حاضر مهمترین شیوه هماوردی با تورم فزآینده و مزمن کنونی است.
14. از سازمان برنامه و بودجه میخواهیم برای دسترسی برخط و به روز سازمان تأمین اجتماعی، به مطالباتش از دولت اسباب تسهیل این مسیر مهم را فراهم کند و جداً از مانع تراشی و تولید اشکال خودداری نمایند و انتظار داریم به جای ممانعت از دسترسی به مطالبات، راههای تسهیل تحقق مطالبات مالی سازمان تأمین اجتماعی را فراهم کند تا سبب رضایت بازنشستگان و کارگران گردد.
امید داریم این قطعنامه پایانی، فصلالخطابی برای مسئولین باشد که آرامش را به جامعه کارگری بازگردانند.
ارسال نظر